• Welkom op 'planet Rolex' en haar bewoners

Johannes Calvijn: grondlegger van de Zwitserse horloge industrie
Door: admin

Johannes Calvijn

Johannes Calvijn

Johannes Calvijn(Jehan Cauvin) werd op 10 juli 1509 geboren als vierde van de zes kinderen van Gerard Cauvin en Jeanne Lefranc. Calvijn was een belangrijke Frans-Zwitserse christelijke theoloog tijdens de Reformatie en is de naamgever van een protestants-christelijke stroming, het calvinisme. Als reformator wordt Calvijn vaak in een adem genoemd met Maarten Luther die zijn 95 stellingen poneerde in 1517, toen Calvijn 8 jaar oud was.

Op de geboorteplek van Calvijn is nu het Musée Jean Calvin gevestigd. Van zijn geboortehuis is alleen nog het trappetje over.

Op de geboorteplek van Calvijn is nu het Musée Jean Calvin gevestigd. Van zijn geboortehuis is alleen nog het trappetje over.

Als kind bezocht Calvijn met zijn moeder het bedevaartsoord Ourscamp, enkele kilometers buiten Noyon. Hier kuste Calvijn een reliek van de heilige Anna.

Als kind bezocht Calvijn met zijn moeder het bedevaartsoord Ourscamp, enkele kilometers buiten Noyon. Hier kuste Calvijn een reliek van de heilige Anna.

Door een geschil met het kapittel kon Calvijn geen priester, de wens van zijn vader worden, maar ging hij rechten en letteren studeren waarna hij in 1532 doctor in het recht werd in Orleans. In hetzelfde jaar schreef hij als humanist zijn eerste boek, een commentaar op Seneca’s verhandeling ‘De clementia’ (over de zachtmoedigheid of goedertierenheid). Calvijn’s boek was een hulde aan Erasmus van Rotterdam die in 1529 een grote Seneca uitgave had laten verschijnen. Het boek van Calvijn was niet uitgesproken Bijbels.

In de kathedraal Notre Dame in Noyon had Calvijn tot 1534 een eigen altaar, gewijd aan La Gesine (de barende maagd). Een deel van de opbrengst, enkele mudden graan per jaar, was bedoeld om zijn opleiding te betalen.

In de kathedraal Notre Dame in Noyon had Calvijn tot 1534 een eigen altaar, gewijd aan La Gesine (de barende maagd). Een deel van de opbrengst, enkele mudden graan per jaar, was bedoeld om zijn opleiding te betalen.

In 1534 ging Calvijn definitief over tot de reformatie toen hij in de grotten van Saint-Benoit-la-Foret en Crotelles (nabij Poitiers) voor het eerst het avondmaal vierde. Hij vierde dit avondmaal met vluchtelingen.
Calvijn reisde in 1536 naar Genève waar de predikant Guillaume Farel zijn hulp in roep met het hervormen van de kerk. Beide wilden zij dat de Bijbel het leven van de burgers zou gaan beheersen maar dit stuitte op groot verzet van de libertijns gezinde bevolking. Uiteindelijk weigerde ook het bestuur van Genève in te gaan op hun eisen en na een geschil rond het avondmaal tijdens de paasdienst werd Calvijn verbannen uit de stad.

Calvijn Institutie

Calvijn Institutie

Echter, in 1540 zaten er een aantal Calvijn aanhangers in de gemeenteraad van Genève en na het onderhandelen over de voorwaarden keerde Calvijn in 1541 terug in Genève waar hij opnieuw predikant werd. Samen met zijn collega Pierre Viret startte Calvijn direct na zijn terugkomst met het opstellen van een nieuwe kerkorde. Complicerende factor hierbij was dat Genève overspoeld werd met Franse vluchtelingen wat veel onrust veroorzaakte bij de autochtone bevolking. In 1559 stichtte Calvijn in de stad een academie, de huidige Universiteit van Genève.

Universiteit van Genève

Universiteit van Genève

Calvijn was een verklaard aanhanger van de vijf sola’s van de reformatie. In de wijze waarop God met de mensen omging was hij overtuigd van de predestinatie of uitverkiezing. Daarmee werd uitgesloten dat zogenoemde ‘goede werken’ bij zouden kunnen dragen tot verzoening met God, de goddelijke rechtvaardiging lag reeds van te voren vast. Wel bleef ieder mens tijdens zijn leven verantwoordelijk voor zijn daden.
Op 27 mei 1564 overleed Calvijn in Genève.

De religieuze kaart van Europa in de 16e eeuw.

De religieuze kaart van Europa in de 16e eeuw.

In de Bibliotheque du Protestantisme Francais aan de Rue des Saints Peres worden werken van Calvijn bewaard. Boven de deur van de leeszaal staat de volgende tekst: "Post Tenebras Lux" ("Na de Duisternis het Licht").

In de Bibliotheque du Protestantisme Francais aan de Rue des Saints Peres worden werken van Calvijn bewaard. Boven de deur van de leeszaal staat de volgende tekst: “Post Tenebras Lux” (“Na de Duisternis het Licht”).

Dat de invloed van Calvijn reikte tot in Nederland blijkt uit dit document.  Het is een vuurwerkverbod voor de stad Leiden in 1735. Bij overtreding moest een boete betaald worden van 30 zilveren guldens, dit is nu ruim 1200 euro.

Dat de invloed van Calvijn reikte tot in Nederland blijkt uit dit document.
Het is een vuurwerkverbod voor de stad Leiden in 1735. Bij overtreding moest een boete betaald worden van 30 zilveren guldens, dit is nu ruim 1200 euro.

Calvijn staat bekend als iemand die zeer streng in de leer was en niet iemand die daar ook maar een duimbreed op toe zou geven. Toch zijn er wel voorbeelden waaruit blijkt dat hij toleranter kon zijn dan de reputatie die hij heeft.
Er is een aantal jaren geleden een brief geveild waarin het ging over iemand die zelfmoord had gepleegd en Calvijn reageerde daar zeer beminnelijk op. Een ander voorbeeld is het verhaal van Michael Servet. Deze had in 1553 anoniem het boek ‘Restitutio Christianismi’ gepubliceerd met kritiek op Calvijn en diens Insitutie. Calvijn had reeds aangekondigd hem om te laten brengen als hij de kans kreeg en toen Servet tijdens een kerkdienst (geleid door Calvijn!) werd herkend, werd hij direct in de boeien geslagen. Volgens de rechtbank was hij een ketter en werd veroordeeld tot de brandstapel. Ondanks zijn eerdere emoties heeft Calvijn vervolgens zijn uiterste best gedaan de straf om te zetten naar onthoofding, wat minder gruwelijk is (op 27 oktober 1553 werd Servet toch op de brandstapel om het leven gebracht). In de aanloop naar de executie is Calvijn nog een aantal malen bij Servet op bezoek geweest in de gevangenis.
Zo is er toch een genuanceerd beeld van Calvijn ontstaan.

Een van de gevolgen van het calvinisme was dat uiterlijke frivoliteiten verboden werden. Voor juweliers en goudsmeden zat er maar een ding op: horlogemaker worden. Horloges waren wel toegestaan omdat deze een duidelijke functie hadden. Er waren nogal wat mensen die in de zomer het land bewerkten en gedurende de winter horloges of onderdelen hiervoor maakten.
Calvijn’s strengheid en de geboorte van de Zwitserse horloge industrie

In 2009 was het Calvijnjaar en horlogefabrikant Andersen heeft toen een Johannes Calvijn horloge uitgebracht.

Calvijn Andersen dial
andersen-geneve_montre-a-tact-calvin=back

Grappig detail is nog dat Andersen ook verscheidene horloges heeft gemaakt onder de naam ‘Eros’ en het is zeer de vraag of Calvijn de afbeeldingen op deze wijzerplaten had kunnen waarderen.

Johannes Calvijn

Johannes Calvijn

Jaap Bakker

november 24th

16:42
Horlogemerken

Personen

Zenith: like a rolling stone
Door: admin

Op 1 juni 2014 maakten Jean-Claude Biver, directeur van de LVMH Group Watch Division, en Tom Bennett, CEO van Bravado (Universal Music Group’s global music merchandising division) tegelijk met het optreden van de Rolling Stones in het Letziground stadion in Zurich bekend dat de rockband en Zenith een samenwerkingsverband zijn aangegaan. De special-edition El Primero Chronomaster 1969 wordt in een serie van 250 stuks gemaakt als eerbetoon aan de “14 On Fire” wereldtournee van de Stones.

static.squarespace.com
Vlnr: Ronnie Wood, Mick Jagger, Jean-Claude Biver, Keith Richards, Biver’s zoon, Charlie Watts

Het horloge waar het om gaat is een speciale Zenith Rolling Stones El Primero Chronomaster 1969 met het automatische El Primero Caliber 4061.
Historisch heel interessant is dat er in 1969 een grote strijd gaande was tussen de volgende horlogemerken om als eerste een automatische chronograaf op de markt te brengen:Dubois Depraz/Heuer-Leonidas/Breitling, Zenith en Seiko
Zenith heeft altijd volgehouden dat zij de eerste waren omdat ze op 10 januari 1969 een, weliswaar kleine, persconferentie hebben gehouden en hun uurwerk ook ‘El Primero’, ‘de eerste’ hebben genoemd. Algemeen wordt echter aangenomen dat het consortium van Heuer en Breitling met persconferenties over hun Kaliber 11 op 3 maart 1969 en de daaropvolgende tentoonstelling op de Basel Fair in april de eerste waren.

Zenith-El-Primero-Chronomaster-1969-Tribute-To-The-Rolling-Stones-5
zenith_image.3849973
Zenith-El-Primero-Chronomaster-1969-Tribute-To-The-Rolling-Stones-3
251956_10151006847133287_60275449_n
Het logo van de Stones, dat officieel ‘Tongue and Lip Design’ heet, is een van de bekendste logo’s ter wereld en is in 1970 ontworpen door John Pasche.

johnpasche_photo
John Pasche

Voor de speciale versie van de Zenith El Primero Chronomaster 1969 voor de Rolling Stones, zijn er talloze horloges uitgebracht met het ´Tongue and Lip Design´ logo
op de wijzerplaat.
Twee hiervan springen er uit:

Seiko Galante Rolling Stones 50th Anniversary limited edition SBLL017

Seiko Galante Rolling Stones uit 2012, gemaakt voor het 50 jarig bestaan van de band

1584_1582_rolex_oysterdate_rolling_stones_ref_6694_circa_1960_1584

Rolex Oysterdate Rolling Stones ref 6694 uit de 70er jaren
Rolex Oysterdate Rolling Stones (Fr)

Iets wat maar weinig mensen weten is dat´Mick Jagger is a Heuer guy!´. Door de jaren heen heeft hij ettelijke Autavia´s en Carrera´s versleten.
Ronnie Wood heeft een wel heel speciale band met Rolex. Zijn drugsgebruik was jarenlang zo heftig dat hij al zijn geld spendeerde aan verdovende middelen. Op een gegeven moment was het zo erg dat zijn echtgenote en hij het schoolgeld van de kinderen niet meer konden betalen en dat hij moest gaan bedelen bij de overige bandleden. Zijn vrouw zegt hierover het volgende:
“Ronnie had no concept of money. Bill Wyman recently told me about the time Ronnie went to the guys in the band to ask for a loan, as we couldn’t pay the children’s school fees. After pocketing the cash he went straight out and bought himself a Rolex.”

Twee interessante artikelen over de Zenith die is uitgebracht ter ere van de Rolling Stones:
ForbesLife
Worldtempus

Voor de muziek liefhebber tenslotte het volledige album ‘Sticky Fingers’ van de Rolling Stones:
Sticky Fingers

Jaap Bakker

november 11th

16:47
Horlogemerken

Personen

Breguet Classique Chronometrie Ref. 7727: 10Hz, silicone en magnetisme
Door: admin

Breguet maakt adembenemend mooie horloges. Het merk heeft in de afwerking van kast, wijzerplaat en uurwerk een zelden geziene hoge standaard en een prachtige combinatie van oude technieken (het zogenaamde guillocheren) en creativiteit. Enkele voorbeelden hiervan:

bc:Breguet_MG_2573
bc:heritage chronograph
bc:prix_du_public_breguet_tradition_breguet_7067_gmt

Een van de speerpunten van Breguet, zo heeft CEO Marc Hayek aangegeven, is het verder vergroten van de precisie van de mechanische tijdwaarneming.

bc:Breguet-Classique-7727 wp

De Classique Chronométrie Reference 7727 heeft drie kenmerken die ontworpen zijn om dit te bewerkstelligen:

1. Het balanswiel heeft een tikgetal van 72.000 bph oftewel 10 Hz. Breguet heeft dit uurwerk in 2010 geïntroduceerd in de Type XXII chronograaf.
In zijn algemeenheid is het zo dat een hoger tikgetal minder beïnvloed wordt door invloeden van buitenaf (schokken, bewegingen van de pols) maar dat de gangreserve lager is. De 7727 heeft twee veertonnen om dit te ondervangen en de gangreserve bedraagt een nette 60 uur.
2. De balansveer, anker en ankerwiel zijn lichtgewicht en non-magnetisch door ze van silicone te fabriceren. De speciaal voor de 7727 ontworpen balansveer levert volgens Breguet “unequalled isochronism”.
3. De as van het balanswiel bevindt zich tussen twee endstones die voorzien zijn van krachtige micro-magneten. Op deze wijze is de frictie tussen beide gereduceerd tot nul.
Deze constructiewijze levert indrukwekkende resultaten op. Waar de amplitude van het balanswiel tussen de horizontale en verticale positie bij de meeste uurwerken >40 graden varieert, is dit bij de 7727 slechts ongeveer 3 graden. Het ultieme doel is om de gangafwijkingen in de zes posities te beperken tot -1/+1 maar -1/+2 zou ook aanvaardbaar zijn.
Over het feit dat de balanswielas in feite ‘floating free’ is tussen de twee endstones zegt Breguet het volgende:

“As one of the magnets is stronger than the other, one end of the balance shaft is kept in permanent contact with its ruby endstone. Magnetic induction generates a magnetic flux through the balance shaft, developing a force that acts with the gyroscopic inertia affecting the balance shaft. If a blow shifts the pivot out of position, the magnetic attraction pulling it back increases with the extent of the pivot’s lateral displacement. The shaft thus returns automatically to its position, restoring the maximum magnetic flux.”

De volgende link geeft een uitgebreide toelichting op het kloppende hart van de 7727: Technische toelichting kaliber 574DR

Breguet zelf heeft een fantastische beschrijving van de 7727 op de site staan:Chronométrie-10Hz

De wijzerplaat is van 18k goud en met behulp van de guilloche machine zijn er zes verschillende patronen op de wijzerplaat aangebracht. De puntjes die de uren aangeven zijn licht verhoogd en er zit diepte in de hele wijzerplaat. De uren en minuten wijzers zijn in ‘pomme’ stijl en geblauwd. Geen van de zes wijzers op de wijzerplaat zijn hetzelfde en wat het meest opvalt is een klein wijzertje op de ‘1’ positie. Dit wijzertje van silicone maakt een omwenteling iedere 10e van een seconde. Op de ‘2’ zit de driehoekige ‘para-chute’, een uitvinding van Abraham Louis Breguet om schokken tegen het uurwerk op te vangen.
Aan de achterkant van het horloge, met zicht op het briljante uurwerk, valt de enorme snelheid waarmee het balanswiel met de twee balansveren (werken in tegengestelde richting) in beweging is het meest op.

bc:Breguet-Classique-7727 detail wp
bc:Breguet-Classique-7727 movement
bc:Breguet-Classique-7727 wrist

Het is fantastisch dat Breguet, een merk dat er bij de eerste, oppervlakkige kennismaking traditioneel en haast terughoudend uitziet, met technologische doorbraken zoals beschreven in dit artikel op de markt komt. Het merk blijft de naam van een van de grootste horlogemakers ooit meer dan eer aan doen.

Jaap Bakker

november 2nd

17:33
Horlogemerken

Rolex Deepsea D-Blue Dial: verrassend nieuws
Door: admin

Op 4 augustus 2014 kondigde Rolex plotseling een nieuwe versie van de Sea-Dweller Deepsea aan.

db:dial 3:4 h2o Rolex-Deepsea-Sea-Dweller-D-Blue-Dial-31
db:watch + tags Rolex-Deepsea-D-Blue-116660-watch-4
db:rolex-deepsea-d-blue dial 3:4 h2o

Er waren drie zaken die direct opvielen bij deze introductie door Rolex:

1. Rolex kondigt normaliter al het nieuws dat ze hebben aan op Baselworld in het voorjaar. Bovendien werd het bericht online naar buiten gebracht.
2. De Deepsea D-Blue heeft een wijzerplaat die van blauw overloopt in zwart (Rolex zegt hier het volgende over: “..reminiscent of the ocean’s twilight zone, where the last trickle of light from the surface disappears into the abyss.”). Rolex heeft nog nooit een dergelijke wijzerplaat gemaakt.
3. Het woord ‘Deepsea’ is op de wijzerplaat aangebracht in een kleur groen die rechtstreeks verwijst naar de Deepsea Challenger, het vaartuig waarmee regisseur James Cameron in 2012 afgedaald is in de Mariana trog (daarover zo meer).

Hoewel er op internet nog enigszins over gediscussieerd wordt heeft het er alles van weg dat Rolex voor het eerst een horloge heeft gemaakt dat een rechtstreekse verwijzing is naar een persoon (James Cameron).
Eveneens in augustus 2014 trad de nieuwe CEO van Rolex aan, Mr. Jean-Frederic Dufour. Verzamelaars speculeerden er direct over of het verschijnen van de D-Blue reeds te maken had met de benoeming van Dufour. Dufour komt van Zenith dat meer bekendstaat om zijn limited edition horloges. Kijkend naar de normale tijdbalk voor product ontwikkeling en de lancering van een nieuw model lijkt het niet waarschijnlijk dat dit reeds de eerste invloed van Dufour is geweest.
Mr. Dufour komt van Zenith (onderdeel van de LVMH groep) waar hij sinds 2009 CEO was. Hij heeft bij Zenith een lijn ingezet waardoor het merk zijn flair volledig terug heeft en hij was degene die ontdekte dat Zenith de rechten bezit op de naam ‘Pilot’ wat geleid heeft tot een nieuwe lijn van pilotenhorloges.
Onderstaand enkele interessante artikelen over Rolex en de aanstelling van Jean-Frederic Dufour:
ft.com
monochrome-watches.com
ablogtowatch.com
en.worldtempus.com

De specificaties van de nieuwe D-Blue zijn dezelfde als van de reeds bestaande Deepsea en ook het ref.nr. 116660 en het kaliber 3135 zijn niet gewijzigd. Kijk voor alle specificaties op Rolex.com:
Specificaties Rolex Deepsea

db:case exploded

db:comex tank
Voor het testen van de waterdichtheid van de Deepsea heeft Rolex samen met het Franse duikbedrijf Comex een speciale testtank ontwikkeld. Rolex werkt al tientallen jaren samen met Comex en Submariners met ‘Comex’ op de wijzerplaat behoren tot de meest gezochte Rolex horloges onder verzamelaars (zie bijvoorbeeld artikel:Een Rolex Submariner ref 5514: zowel Comex als militair?

De Deepsea D-Blue heeft een zeer interessante voorgeschiedenis. De directe aanleiding is de afdaling van regisseur James Cameron in de Mariana trog in 2012. De Mariana trog is het diepste punt onder de zeespiegel, gelegen op 36.000 feet (ruim 10 kilometer).
Cameron was echter niet de eerste die deze gevaarlijke en fascinerende missie ondernam. In 1960 waren Jacques Piccard en Lt. Don Walsh reeds afgedaald naar de bodem van de trog. Hoewel ze op een diepte van 30.000 feet een luid gekraak hoorden hebben ze doorgezet en belandden ze uiteindelijk in wat Walsh omschreef als ‘being in a big bowl of milk’. Na 20 minuten begonnen er scheuren te ontstaan in de ruiten van hun bathyscape Trieste en besloten ze dat het welletjes was. De terugkeer naar boven liep verder probleemloos.
Voor het hele verhaal van Piccard en Walsh lees artikel:
Jacques Piccard: 36.000 feet de Mariana trog in

db:deepsea challenge + 1960 Deep Sea Special
Voor de missie van Piccard en Walsh in 1960 had Rolex de Deep Sea Special (links op de foto) ontwikkeld die bevestigd was aan de buitenkant van de bathyscape Trieste en voor de onderneming van James Cameron zat een speciale Deepsea Challenge aan een arm van zijn capsule vastgemaakt. Beide horloges doorstonden de gigantische druk op deze diepte probleemloos.

db:deepsea challenge 12000m

In zekere zin kunnen verzamelaars de D-Blue zien als een troost voor het feit dat Rolex de massieve Deepsea Challenge die ontwikkeld was voor de missie van James Cameron en die waterdicht is tot 12.000m nooit op de markt heeft gebracht. Met een waterdichtheid die meer dan drie keer de 3.900m van de Deepsea bedraagt ziet de Deepsea Challenge er evenwel uit als een supergrote versie van de standaard Deepsea. Rolex had slechts 5 weken (!) de tijd om dit model te ontwikkelen en ze hebben er maar 5 of 6 van gefabriceerd.

Over de missie van regisseur James Cameron in de Mariana trog kunt u het volgende artikel lezen:
James Cameron in de DEEPSEA CHALLENGE 2012

Ter afsluiting van dit artikel een link naar een interview in Australië met James Cameron over zijn documentaire Deepsea Challenge 3D en de rol van Rolex hierbij:
Interview regisseur James Cameron

Jaap Bakker

oktober 13th

16:05
Modellen

Personen

Swatch Sistem51: ‘a piece of art’
Door: admin

s51:dial pols
s51:dial 3:4 pols

Na tweeënhalve maand geleden een artikel over de Swatch Sistem51 geschreven te hebben (lees: Swatch Sistem51: mechanische vernieuwing), heb ik hem nu eindelijk om mijn pols!
Swatch biedt de volgende Sistem51 modellen aan:

s51:sblack
Sistem Black
s51:sred
Sistem Red
s51:sblue
Sistem Blue
s51:swhite
Sistem White

De S51 zit meteen goed, met een comfortabele silicone band en na een korte gewenningsperiode aan het ontwerp van de wijzerplaat ben ik helemaal verkocht. De verwijzing van dit ontwerp naar Copernicus draagt hier mede aan bij.
Een studie van de doorzichtige achterzijde maakt je er direct weer bewust van wat een technisch hoogstandje dit uurwerk is en dat voor deze prijs (gemiddeld ongeveer 130 euro). Volledig door machines in elkaar gezet en afgesteld, een gangafwijking van -7/+7 sec. per dag (voor chronometers is dit -4/+6) en als metaal is de legering ARCAP gebruikt dat normaliter in veel duurdere horloges zit. De S51 is onderhoudsvrij wat overigens ook moet want de kast is hermetisch afgesloten.

Hieronder volgt een bonte verzameling foto’s van de S51 in verschillende settings met tevens een stukje kunstgeschiedenis.

s51:wtt dial
s51:wtt back
Charles W. Bartlett, Waiting the Tide (ets/waterverf)

s51:cb Charles_W._Bartlett_-_watercolor_self-portrait,_1933,_private_collection
‘Self Portrait’, 1933

Charles W. Bartlett werd in 1860 geboren in Bridport, Dorset, UK en is in 1940 overleden op Hawaii.
Bartlett studeerde metallurgie en heeft enkele jaren op dat gebied gewerkt. Op zijn 23e meldde hij zich aan bij de Royal Academy in Londen waar hij onderwezen werd in schilderen en etsen. Na drie jaar Londen studeerde hij nog enige tijd bij de privé school Academie Julian in Parijs.
Terug in Engeland in 1889 trouwde hij met Emily Tate maar zij en hun zoon kwamen om bij de geboorte. Bartlett ging vervolgens rondreizen in Europa waar hij enkele productieve jaren heeft gehad in Nederland, Bretagne en Venetië samen met vriend en mede-artiest Frank Brangwyn (1867-1956). Men gaat er vanuit dat Brangwyn Bartlett op het spoor van de Japanse prenten heeft gezet. Bartlett heeft een aantal van zijn belangrijkste werken gemaakt op het Europese continent, in het bijzonder de studies van boeren met een rijkelijk kleur gebruik.
Bartlett maakte meerdere reizen naar Bretagne en Nederland met de Hollandse schilder Nico Wilhelm Jungmann. Jungmann zette Bartlett op het spoor van een reeks schilderijen van boeren waarbij de nadruk lag op het simpele lijnenspel.

s51:cb Gatekeeper Charles W. Bartlett
‘Gatekeeper’

s51:cb Holsteins, Edam
‘Holsteins, Edam’ (‘Feeding the cows’), 1912

s51:cb Mother_and_Child_Volendam_drypoint_with_hand-applied_watercolor_by_Charles_W._Bartlett
‘Mother and Child, Volendam’

s51:cb Reading Aloud Charles W. Bartlett
‘Reading Aloud’, 1892

s51:cb Scythe Menders, Holland Charles W. Bartlett
‘Scythe Menders, Holland’, 1912

In 1913, met de financiële ondersteuning van zijn echtgenote’s gegoede familie, reisden de Bartletts naar Brits-India, Ceylon, Indonesië, China en Japan. In Japan in 1915 ontmoette Bartlett de houtblok prent uitgever Watanabe Shozaburo (1885-1962) die van grote invloed was op de Japanse kunst in het begin van de 20e eeuw (shin-hanga). In 1916 publiceerde Watanabe 21 houtblok prenten van Bartlett’s ontwerpen, waaronder 6 prenten van Japanse landschappen.
In 1917 verlieten Bartlett en zijn vrouw Japan om naar Engeland terug te keren maar een tussenstop op Hawaii bleek permanent te zijn en op 16 april 1940 overleed Charles Bartlett op Hawaii.

s51:cb 'Prayers_at_Sunset,_Udaipur,_India',_woodblock_print_by_Charles_W._Bartlett,_1919,_Honolulu_Academy_of_Arts
‘Prayers at Sunset, Udaipur, India’, 1919

s51:cb catch a wave
‘Catch a Wave’

s51:cb Charles_W_Bartlett's_watercolor_and_ink_'Hana_Maui_Coast',_1920
‘Hana Maui Coast’, 1920

s51:cb Charles_W._Bartlett_-_Color_woodblock_print,_Charles_W._Bartlett._Amritsar._Woodcut,_1916.
‘Amritsar’, 1916

s51:1030 back
s51:bb back1
s51:bb dial
s51:c59 back1
s51:c59 dial
s51:cc back
s51:cc dial
s51:dl back2
s51:dl front
s51:f1 back1
s51:f1 dial
s51:f1 dial dwars
s51:fk dial3
s51:fk dial2
s51:fk back
s51:fk back2

s51:eb back
s51:eb dial1
‘Uitzicht vanaf de Boompjes’, 2012. Kunstenaar:Egbert Bakker

s51:cw 'Touwtjespringers,1955'
Co Westerik in 1955 naast zijn werk ‘Touwtjespringers’

Co Westerik heeft een serie schilderijen gemaakt met de titel ‘Afdaling op klaarlichte dag’ en de dichter Rutger Kopland heeft bij ieder werk een gedicht geschreven. Onderstaand schilderij en gedicht zijn ‘Afdaling op klaarlichte dag 2’.

s51:cw back

s51:cw dial1

Je ziet hoe het gebeurt
het is klaarlichte dag – en het gebeurt
voor je ogen zie je hoe de lichamen
van een man en een vrouw
samen levend afdalen in de aarde.

Het is heel licht, het is van dat hevige
lente-licht waarin je weer even ziet: ja dit
dit was het landschap
hemel en aarde knotwilg gras.

Lichamen, denk ik, als je mijn de lichamen zijn
van haar en mij
waar heb jullie ons gevonden
waar breng jullie ons heen
waar laten jullie ond gaan

en hoe moet het zijn zonder jullie,
hoe lang, hoe diep, hoe alleen.

Jaap Bakker

september 29th

17:23
Horlogemerken

Girard-Perregaux en IBM: een kwestie van energie
Door: admin

gp:constant escapement L.M. dial 3:4
Girard-Perregaux Constant Escapement

ibm:TrueNorth NSS
IBM TrueNorth Neurosynaptic System

In dit artikel zal het gaan over twee totaal verschillende voorwerpen maar die allebei (mede) ontworpen zijn met het oog op energie.
De een is een horloge waarbij er gezorgd is voor een constante aanvoer van energie voor het balanswiel en de ander is een computerchip waarbij het energieverbruik zo laag mogelijk is gehouden.

Laten we eerst eens naar het horloge, de Girard-Perregaux Constant Escapement, gaan kijken.
Een standaard Swiss lever escapement werkt prima als de hoofdveer helemaal is opgewonden. Echter naarmate deze veer verder en verder afwindt neemt het koppel dat ze levert aan het balanswiel af en zal de amplitude van de balans afnemen waardoor de nauwkeurigheid daalt.
Het hierboven beschreven probleem is al zo oud als het horloge maken zelf. In de 15e eeuw werd er al een systeem genaamd ‘fusee and stackfreed’ gebruikt, waarschijnlijk een Duitse vinding. In 1798 werd er door Abraham Louis Breguet een patent aangevraagd voor een constant force escapement en de Engelse horlogemaker Charles Haley werd in 1796 een patent toegewezen.

gp:h4 marine chr.
H4 Marine Chronometer, John Harrison

Een andere constant force constructie wordt ‘remontoire d’egalite’ genoemd en deze werkt als volgt:
Op de as van een van de wielen van de tandwiel trein is een spiraalvormige veer geplaatst die periodiek wordt opgewonden door de hoofdveer. De eerste veer-aangedreven remontoire d’egalite werd ontwikkeld door John Harrison en hij gebruikte deze in zijn H4 Marine Chronometer in 1761; deze wordt iedere 7 1/2 minuut heropgewonden door de hoofdveer.
Het cruciale verschil tussen deze twee vormen van constant force is dat de een zijn energie rechtstreeks levert aan de balans terwijl de ander onderdeel is van de trein der tandwielen.

Hoewel het constant force escapement in theorie superieur is aan de bekende constructies voor het maken van een uurwerk heeft het na bovengenoemde experimenten nooit verder doorgezet. Het was te ingewikkeld en complex om toe te passen in een serie van horloges en leek voorbestemd om een, weliswaar fascinerende, voetnoot te worden in de geschiedenis van horloges.
Totdat, op een dag in 1996, een horlogemaker van Rolex een idee had. Zijn naam was Nicolas Dehon en het idee ontstond terwijl hij in de trein met zijn kaartje zat te spelen. Hij duwde het kaartje, vastgehouden tussen duim en wijsvinger, heen en weer en bedacht dat er op deze manier een voorspelbare puls van energie ontstond. Als het stukje karton tussen zijn vingers getransformeerd kon worden naar een bron van energie voor de balans in een uurwerk dan zou dit wel eens de oplossing kunnen zijn voor het constant force vraagstuk.
Dehon en Rolex slaagden er in een prototype te bouwen, er werd zelfs in 1999 een patent gelegd op hun constant force escapement, maar het ontwerp was zijn tijd vooruit. De materialen die nodig waren om een betrouwbare en effectieve versie te bouwen waren domweg nog niet voorhanden.

gp:GPConstantEscapement escap
gp:detail blate spring Girard-Perregaux-Constant-Escapement-700x476
Constant Escapement en detail van de blade spring

In 2008 was Dehon bij Girard-Perregaux komen aankloppen met zijn idee voor de constant force escapement en Stephane Oes, R&D ingenieur bij G-P, omarmde het met groot enthousiasme. De sleutel voor het uiteindelijke succes was het gebruik van silicone, een hard en metaalmoeheid resistent materiaal, dat steeds meer gebruikt werd door horloge fabrikanten (m.n. voor de balansveren). Het prototype uit 1999 bevatte een legering van twee metalen wat de doodsteek betekende voor het project.
Zoals op bovenstaande foto te zien is gebruikt de 2008 G-P versie een frame uit een stuk, een ‘lever’ en een blade spring gemaakt van silicone door middel van fotolithografie.

gp:constant_escapement_sketch

Bij de slingerbeweging van de balans komt het in aanraking met een kleine vork die is vastgemaakt aan de impuls hefboom. Bij deze beweging zorgt het er voor dat de blade spring van de ene S-vorm omklapt in de andere. Op deze wijze wordt er energie afgegeven aan de balans. Zodra de balans vrij is van de impuls hefboom zal een van de gebogen zijden van een van de escape wheels contact maken met een jewel op de impuls hefboom en de bocht begint S-bocht terug te duwen naar zijn eerdere vorm; maar voor hij daadwerkelijk kan terugklappen komt de hefboom tot stilstand doordat een van zijn locking jewels contact maakt met een van de tanden van het escape wheel. De blade spring staat nu op scherp en is klaar om om te klappen in zijn tegenovergestelde configuratie doordat de impuls jewel de hefboom activeert.

gp:escape wheel
Escape wheel, showing the sliding inclines for re-arming the blade spring, ending in locking teeth

Waar in een gewoon horloge het escape wheel de energie direct doorgeeft aan de balans via de hefboom, is het doel van de twee escape wheels in de Constant Escapement om de S-vormige blade spring in een configuratie te krijgen waarbij de balans de minste energie nodig heeft om hem vrij te zetten terwijl er tegelijkertijd voldoende energie moet worden afgegeven om de balans in de juiste gang te houden. Zo wordt de blade spring bewogen van een stabiele vorm naar een semi-stabiele vorm die energie nodig heeft van de tandwiel trein en wordt de blade spring op ‘scherp’ gezet. Beide escape wheels, roterend in tegengestelde richting, worden aangedreven door het vijfde wiel van de trein. De escape wheels en hefboom zijn van puur nikkel en de vork van de impuls hefboom is van silicone. Opvallend is nog dat de impuls in twee richtingen wordt gegeven, dit in tegenstelling tot eerdere ontwerpen van andere horlogemakers- bijvoorbeeld Breguet-die allemaal een richting hanteerden.

gp:constant escapement L.M. front
gp:constant_escapement_movement
gp:GPConstantEscapement drawing

De Girard-Perregaux Constant Escapement huist in een prachtige witgouden kast van 48 x 14mm waarbij het blauwgekleurde frame van het escapement en de escape wheels in het onderste gedeelte van de open wijzerplaat de show stelen. Het bovenste deel bevat een ingetogen uren en minuten teller en er is een centrale secondewijzer met een rood uiteinde.
De gangreserve bedraagt 7 dagen en is af te lezen op een horizontale wijzer. G-P heeft bewust gekozen voor deze uitzonderlijk lange gangreserve en eveneens voor het feit dat het uurwerk met de hand wordt opgewonden om te laten zien dat de power curve gedurende de hele periode vlak blijft. Met een verwijzing van het roemrijke verleden van G-P hebben de bruggen in de Constant Escapement dezelfde dubbele pijlvorm als deze in de Three Golden Bridges tourbillon.

gp:back Girard-Perregaux-Constant-Escapement
gp:front Girard-Perregaux-Constant-Escapement-LM-front-300x200

De eerste metingen van het Constant Escapement uurwerk geven aan dat er een indrukwekkende dagelijkse variabiliteit is van 2 seconden gedurende de gangreserve van het horloge met consistente amplitudes van de balans die zweven tussen 200-225 graden.
Voor Baselworld 2014 had Girard-Perregaux, volgens haar CEO Michele Sofisti, 10 exemplaren van dit horloge gemaakt met een vraagprijs van $100.000.

De constructie van een werkelijke constant force escapement dat betrouwbaar loopt, robuust genoeg is voor een draagbaar uurwerk en in series geproduceerd kan worden, is een prestatie die horlogemakers eeuwen lang zonder succes hebben nagestreefd. Er kan dan ook zonder meer gezegd worden dat Girard-Perregaux, door de briljante inval van Nicolas Dehon met het treinkaartje uiteindelijk te vertalen naar de Constant Escapement, geschiedenis heeft geschreven in de horlogewereld. De toch al omstreden functie van de tourbillon wordt door de vinding van G-P nog verder naar de achtergrond verdreven.

ibm:grafiek power+clock freq.
Grafiek geeft de verhouding weer tussen de Clock Frequency (neuron firing speed) in Hz en de Power Density in W/cm2

De afgelopen 6 jaar is IBM bezig geweest met de ontwikkeling van een hersen-geïnspireerde processor (neuromorphic engineering). Recentelijk heeft IBM de TrueNorth geïntroduceerd, een processor met 1 miljoen brain-inspired neurons. De chip gebruikt maar 70 milliwatt en kan 46 miljard synaptische acties per seconde per watt uitvoeren. Dit zijn getallen die vele malen lager liggen dan deze van conventionele, von Neumann computers en in de buurt komen van het energieverbruik van de hersenen.
Het brein heeft een Clock Frequency die ligt in tientallen Hz en een Power Density van ± 20 watt (total power consumption). Een moderne silicone chip heeft duizenden of miljoenen keer meer energie nodig als de hersenen voor dezelfde taak. Dit alles is goed te zien in bovenstaande grafiek.
Een experiment met een bestaande supercomputer waarbij de 100 triljoen synapsen uit het menselijk brein werden gesimuleerd leidde tot een resultaat waarbij de computer 1500 keer langzamer was dan real-time; een hypothetische computer die de simulatie in real-time zou kunnen draaien, zou 12 GW nodig hebben terwijl het brein slechts 20 W verbruikt.
Echter TrueNorth is niet enkel vanwege zijn lage energieverbruik ontwikkeld. Minstens zo belangrijk zijn de brain-inspired eigenschappen op het gebied van het uitvoeren van taken en het kunnen aanleren van allerlei zaken.

ibm:dmodha
Dharmendra Modha, IBM Fellow en projectleider TrueNorth

Laten we bij het begin beginnen. De hedendaagse computers kunnen teruggevoerd worden op de mechanische calculator die Blaise Pascal uitvond in 1642. Het moderne tijdperk van de computers begon met introductie van de ENIAC (Electronic Numerical Integrator and Computer) op 15 februari 1946. De ontwikkeling van de transistor in 1948 maakte de creatie mogelijk van geïntegreerde circuits in 1958 en dit leidde tot de eerste microprocessor in 1971. Sinds die tijd is de Clock Frequency van de microprocessors met een factor 1000 toegenomen.
Zonder afbreuk te willen doen aan deze opvallende evolutie, is het zo dat deze zich ontwikkeld heeft in een richting die diametraal tegenovergesteld is aan deze van het computer paradigma van het brein. De consequentie hiervan is dat moderne microprocessors 8 orders van grootte sneller (in termen van Clock Frequency) en 4 orders van grootte heter (in termen van energie per eenheid corticaal gebied) dan de hersenen.

Wat verklaart deze discrepantie tussen het brein en de computer?
Hierbij zijn er twee factoren: technologie en architectuur. In tegenstelling tot de huidige anorganische silicone technologie gebruikt het brein biofysische, biochemische en organische bouwstenen. Nieuwe nanotechnologieën trachten dit probleem te ondervangen.
Bij de ontwikkeling van TrueNorth heeft IBM gekozen voor de tweede invalshoek, de architectuur. Het doel hierbij was om het product van energie, oppervlakte en vertraging te minimaliseren.
TrueNorth heeft een non-von Neumann architectuur wat betekent dat hij een parallelle, gedistribueerde, modulaire, schaalbare, fout-tolerante en flexibele architectuur heeft die berekeningen, communicatie en geheugen integreert en die geen clock heeft.

ibm:brain_banner

Het lineaire karakter van de huidige von Neumann computers is ideaal voor het kraken van zeer complexe wiskundige vergelijkingen, dit kunnen zij veel sneller dan het brein. Voorbeelden hiervan zijn het simuleren van weerpatronen of het berekenen van alle gravitatie vectoren bij de landing van een voertuig op Mars.
Wat zij echter totaal niet kunnen en het brein wel is bijvoorbeeld het herkennen van een stem in een menigte of het kiezen van een wijn bij het diner. Hier komt hersenvormig parallellisme om de hoek kijken en TrueNorth heeft deze eigenschap, reeds langer bekend, tot ongekende hoogte verheven. De processor simuleert een brein met 1 miljoen neuronen en 256 miljoen synapsen, ongeveer de ‘kraak kracht’ van een bij of een kakkerlak, aangedreven door een on-chip netwerk van 4096 neurosynaptische kernen. In totaal is dit een 5,4 miljard transistor processor, de grootste chip die IBM tot nu toe heeft gefabriceerd, maar een die slechts 70 milliwatt energie verbruikt gedurende realtime processen; vier orders van grootte minder dan de conventionele chips van vandaag. De chip kan 46 miljard synaptische operaties uitvoeren per seconde, per watt.

ibm:synapse_scale_numbers

Over de mogelijke toepassingen van TrueNorth zegt IBM Fellow Modha het volgende:
“The architecture can solve a wide class of problems from vision, audition, and multi-sensory fusion, and has the potential to revolutionize the computer industry by integrating brain-like capability into devices where computation is constrained by power and speed.”

ibm:IBMSyNAPSE_sketch le:ri brain
Linker hersenhelft is vergelijkbaar met von Neumann computers en de rechter helft met True North

ibm:synapse_clock_graphic

ibm:neurosynaptic-chip-truenorth-diagram
ibm:new_architecture graphic

Werking TrueNorth op axonaal niveau

Concluderend kan gezegd worden dat Girard-Perregaux en IBM beide geschiedenis geschreven hebben met hun respectievelijke vindingen. De eerste op horlogegebied met de Constant Escapement en de tweede op het gebied van de computers met de TrueNorth.
Ik hoop van ganser harte dat er nog vele briljante geesten zullen opstaan om ons deelgenoot te maken van vindingen die voorheen onmogelijk leken. Laat dat brein maar kraken!

Jaap Bakker

augustus 28th

16:26
Horlogemerken

Techniek

Hoe vernieuwend is nieuw?
Door: admin

Wanneer een horlogefabrikant een nieuw model introduceert staat hij voor de keuze wat hij onder nieuw verstaat. In dit artikel worden een drietal mogelijkheden besproken.

1. Het uitbrengen van een ‘Vintage’ model

De fabrikant kiest ervoor een iconisch model uit het verleden opnieuw uit te brengen, vanzelfsprekend gemaakt met de nieuwste technieken en materialen.
Een mooi voorbeeld hiervan is de Audemars Piguet Royal Oak ‘Jumbo’ (ref 15202).

AP:RO Jumbo 2012

Het originele model werd in 1972 op de markt gebracht, toen als ref 5402.

AP:RoyalOak5402

AP:RO 5402-15202
Ref 5402 en 15202 naast elkaar

Toen de eerste Royal Oak (ref 5402ST) in 1972 op de markt kwam was het erop of eronder voor Audemars Piguet. Met de door Gerald Genta ontworpen Royal Oak nam AP een grote gok. Het van staal gemaakte horloge kostte in die tijd meer dan de 18k gouden horloges die de fabriek maakte. De prijs was in die tijd 3200 Zwitserse Francs daar waar een Rolex Submariner 280 Zwitserse Francs kostte. Daarnaast was er het gewaagde ontwerp met de octogonale lunette (geïnspireerd op het patrijsport van een schip) met 8 zichtbare schroeven dat ook niet direct in ieders smaak viel.
Het uurwerk was een ultradunne automaat die in samenwerking met Jaeger-LeCoultre was ontwikkeld. JLC noemde het de 920 en AP de 2121. Later heeft Patek Philippe dit uurwerk ook gebruikt in haar ook door Genta ontworpen stalen sporthorloge de Nautilus.

ap:cal 2121
Kaliber 2121

ap:j adv 1975
Een advertentie voor de Royal Oak uit 1975

AP produceerde in 1972 slechts 5000 horloges en de eerste serie Royal Oak’s bestond uit 1000 exemplaren. Het kostte AP 12 maanden om deze A-serie Royal Oak’s te verkopen aan juweliers dus het bedrijf balanceerde op de rand van de afgrond. Maar het concept begon aan te slaan en AP fabriceerde een 2e reeks van 1000 Royal Oak’s met het ‘A’ serienummer. In de volgende jaren volgden de ‘B’ en de ‘C’ series.
Wat de ‘A’ series betreft bestaat er een hardnekkig misverstand dat er ook een ‘Pre A-Series’ Royal Oak ref 5402ST in staal zou bestaan. Dit is niet het geval maar de verwarring is ontstaan doordat de serienummers van de versie in staal/goud geen letters bevatten.

ap:ro j 5402SA:ST back

ap:ro j notitie Genta
Een handgeschreven notitie van Gerald Genta (collectie Audemars Piguet Museum, Le Brassus, Zwitserland)

De snelste manier om een originele ‘A’ serie Royal Oak te herkennen is door naar twee dingen op de wijzerplaat te kijken.
Ten eerste staat het logo ‘AP’ op de 6 uur positie en ten tweede staat onder deze positie ‘Swiss’. Indien er ‘Swiss Made’ staat is de kans groot dat de wijzerplaat vervangen is. Op de ‘Swiss Made’ wijzerplaten zijn de lichtgevende uurmarkeringen breder en korter dan op de ‘Swiss’ versies. De oorsprong van deze wijzerplaten ligt waarschijnlijk bij een Amerikaanse AP distributeur die ze in de 70er jaren bij AP besteld had zodat de horloges niet naar de fabriek gestuurd hoefden te worden in geval van revisie/onderhoud.
Bij een vroege ‘B’ serie kan het logo nog op 6 uur staan maar als dit het geval is bij een late ‘B’ of ‘C’ serie is het ook weer aannemelijk dat de wijzerplaat bij een servicebeurt vervangen is. Sindsdien staat het logo op de 12 uur positie.

Bij de 2014 Royal Oak ‘Jumbo'(ref 15202) staat het logo weer op de 6 uur positie maar onder deze positie staat ‘Swiss Made’. Opvallend is ook dat het kaliber 2121 wederom de drijvende kracht achter dit prachtige horloge is.

ap:extra-thin-wp
ap:cal 2121
ap:j back

Een ander horlogemerk dat een prachtige Vintage versie heeft uitgebracht is Omega. De Seamaster 300 Master Co-Axial is de moderne versie van de Seamaster die in 1957 geïntroduceerd werd.

osm:Omega-Seamaster-300-Master-Co-Axial-watch-20
osm:Omega-Seamaster-300-Master-Co-Axial-watch-18
Een Sedna gouden en een stalen versie van de 2014 Seamaster 300 Master Co-Axial

De 1957 Seamaster 300 wordt beschouwd als de moeder aller duikhorloges van Omega en leek erg op de Speedmaster uit die tijd (CK2913) maar had een totaal ander doel. Tot 1962 hadden beide horloges de typerende ‘Broad Arrow’ gevormde wijzers, vanaf 1962 kreeg de Seamaster een ander referentienummer met andere wijzers. De Seamaster 300 werd aangedreven door het koperkleurige kaliber 501.

os:Omega_Seamaster 300 1957 dial

os:cal 501 parts
os:cal 501

Onderstaande foto laat duidelijk zien hoe Omega de Vintage uitgave van de Seamaster 300 geïnterpreteerd heeft.

osm:wp oud:nieuw

De naam van de 2014 versie, Seamaster 300 Master Co-Axial, vergt enige uitleg. De naam Master Co-Axial verwijst naar het anti-magnetische uurwerk. Omega introduceert 69(!) nieuwe horloges met 8 verschillende kalibers met anti-magnetische kenmerken, gebaseerd op het >15.000 gauss uurwerk dat in 2013 op de markt verscheen in de Seamaster Aqua Terra.

osm:Omega-Aqua-Terra-15000gs wrist
osm:Omega-Seamaster-Aqua-Terra back
2013 Omega Seamaster Aqua Terra >15.000 gauss

os:seamaster 300 dial
os:seamaster300 front
os:seamaster 300 ss:sedna gold front
osm:300m c-a sedna
os:seamaster 300 cal 8400
De Seamaster 300 heeft een kaliber 8400 uurwerk (8401 voor de versie met de rood gouden rotor)

De wijzerplaat heeft een gelaagd effect (‘sandwich dial’) omdat de uurmarkeringen gelaserd zijn en vervolgens opgevuld met Super Luminova. Dit materiaal heeft een mooie geelachtige patina kleur die rechtstreeks verwijst naar de 1957 versie. De keramische lunette met een ‘LiquidMetal’ duikschaal heeft dezelfde uitstraling als deze in 1957 maar is nu van een praktisch onverwoestbaar materiaal. De ‘Broad Arrow’ wijzers zijn voorzien van Super Luminova in dezelfde kleur. De wijzerplaat is gemaakt van zwart keramisch materiaal wat door een proces van zandstraling een Vintage uitstraling heeft gekregen.
De 2014 Seamaster 300 is er in 6 uitvoeringen: staal, titanium, staal/goud, titanium/goud, goud en platina. De gouden versies maken gebruik van de Omega Ceragold technologie voor de lunette, hierdoor kan 18k goud groeien en zich binden aan het keramiek.

2.rsd:Rolex_SkyDweller_WG_front_560
rsd:RolexSkyDweller dial brown
rsd:skydweller cal 9001

Een tweede optie voor een horlogefabrikant is een nieuw model op de markt te brengen met een complicatie of complicaties die reeds bestaan maar nog niet bij dit merk.
Dit is wat Rolex in 2012 heeft gedaan met het uitbrengen van de Sky-Dweller, een Rolex Oyster Perpetual met een tweede tijdzone en een jaarkalender die alleen handmatig gecorrigeerd hoeft te worden bij de overgang van februari (vanwege 28 of 29 dagen) naar maart. De verschillende functies worden ingesteld met een draaibare lunette.

SPECIFICATIONS
Sky-Dweller
Reference: 326935

MOVEMENT
Mechanical movement with bidirectional self-winding via Perpetual rotor on ball bearing
CALIBRE
9001, Manufacture Rolex
PRECISION
Officially certified Swiss chronometer (COSC)
FUNCTIONS
Centre hour, minute and seconds hands
24-hour display on off-centre disc
Second time zone via independent rapid-setting of the hour hand
Instantaneous annual calendar at 3 o’clock with Saros system and unrestricted bidirectional rapid-setting of the date
Month display via 12 apertures around the circumference of the dial
Stop-seconds for precise time setting
OSCILLATOR
Frequency: 28,800 beats/hour (4Hz)
Paramagnetic blue Parachrom hairspring
Breguet overcoil
Large balance wheel with variable inertia
High-precision regulating via four gold Microstella nuts
Traversing balance bridge
High-performance Paraflex shock absorbers
JEWELLING
40 rubies
POWER RESERVE
Approximately 72 hours

Op haar website gebruikt Rolex de volgende uitspraak van Leonardo da Vinci om de essentie van de Oyster Perpetual Sky-Dweller te vatten:
“Simplicity is the ultimate sophistication.”

rsd:skydweller wp 3:4 goud

Indien er sprake is van een tweede tijdzone die relevant is voor de drager van de Sky-Dweller zullen de centrale wijzers de lokale tijd aangeven en kan de referentietijd ingesteld worden op een decentrale schijf. Deze schijf heeft een 24-uurs display waarbij een omgekeerde rode driehoek de juiste tijd (am/pm) aangeeft. Het verspringen van de datum is gekoppeld aan de lokale tijd en vindt binnen enkele milliseconden plaats op middernacht.

Voor het functioneren van de jaarkalender gebruikt Rolex een gepatenteerd systeem met de naam Saros dat functioneert met slechts vier extra tandwielen. De Griekse term Saros wordt reeds sinds de oudheid gebruikt om een circa 18 jaar durende cyclus te beschrijven van uitlijningspatronen van de zon, de aarde en de maan die zich achter maan en zon eclipsen bevindt.
De Saros kalender van de Sky-Dweller draait letterlijk om een centraal gemonteerd planetair tandwiel. Een satelliet wiel dat wordt aangedreven door het datumwiel grijpt aan op het planetaire wiel en roteert om dit wiel in precies 1 maand. Het satelliet wiel heeft vier ‘vingers’ voor de vier maanden die 30 dagen hebben (april, juni, september en november). Aan het einde van deze vier maanden krijgt een van de ‘vingers’ van het satelliet wiel een extra impuls van het mechanisme dat zorgt voor de datum wisseling waardoor de datum in milliseconden verspringt van 30 naar 1. De maanden zelf worden weergegeven in de openingen die zich bevinden in de omtrek van de wijzerplaat, buiten de uurmarkeringen. Januari op 1 uur, februari op 2 uur etc. en de huidige maand wordt aangegeven door een contrasterende kleur in de opening (zie foto’s).
Voor het instellen van de verschillende functies heeft Rolex een draaibare lunette ontwikkeld die zij de ‘Ring Command Bezel’ noemen.
Deze lunette kan in 3 posities gezet worden om datum, lokale tijd of referentietijd in te stellen. Vanuit de juiste positie kan met de kroon zowel in voorwaartse als in achterwaartse richting een gewenste functie ingesteld worden. De ‘Ring Command Bezel’ is een complexe mechanische module die uit 60 componenten bestaat. Het hart van het mechanisme wordt gevormd door een dubbele pal en hefbomen die verschillende tandwieltreinen aangrijpen afhankelijk van de functie die gekozen is. Een van deze pallen wordt geactiveerd door het uittrekken van de kroon, de andere door het roteren van de lunette om de instellingswielen in het midden van de kast te activeren.
Opvallend detail is dat de ‘Ring Command Bezel’ dezelfde gegroefde structuur heeft als de klassieke Datejust en Day-Date modellen van Rolex.

rsd:Rolex_SkyDweller_WG_CUdial_560

3. De meest interessante keuze die een horlogefabrikant kan maken voor het op de markt brengen van een nieuw model is natuurlijk deze waarbij er gebruikt gemaakt wordt van technische innovaties, mechanische toepassingen die nog niet eerder bestonden.

De meeste mensen zijn zich niet bewust van het feit dat TAG Heuer een van de meest vooruitstrevende horlogefabrikanten is op het gebied van mechanische horloges. Iedereen kent de prachtige Carrera en Monaco horloges maar TAG Heuer heeft een aparte afdeling, Haute Horlogerie genaamd, waar schitterende en baanbrekende creaties het daglicht zien.

th:Tag-Heuer-Monaco-V4-Tourbillon box
2014 TAG Heuer Monaco V4 Tourbillon

De TAG Heuer Monaco is natuurlijk altijd sterk verbonden geweest met de autosport, met als hoogtepunt Steve McQueen die in de film ‘Le Mans’ uit 1970 een Monaco om zijn pols had.

th:Steve_Mc_Queen_Heuer_Monaco-573x720

De afdeling Haute Horlogerie kwam zo op het idee om componenten uit de autoracerij te gaan toepassen in een horloge. Na vijf jaar noeste arbeid werd in 2004 de gepatenteerde ‘belt-driven’ Monaco V4 aan de pers en het publiek gepresenteerd. De kern van dit uurwerk was dat de aandrijving plaatsvond met behulp van riemen.
Tien jaar later, tijdens Baselworld 2014, presenteerde TAG Heuer de evolutie van dit prijswinnende (o.a. Best Design Award en Red Dot Award) horloge, de ‘belt-driven’ Monaco V4 Tourbillion.

th:monaco v4 belt transmission
th:monaco V4 dial
th:monaco v4 linear mass
th:Monaco-V4-Tourbillon back
th:Monaco-V4-Tourbillon detail dial
th:Monaco-V4-Tourbillon wp

Op de wijzerplaat vallen direct twee V-vormige bruggen op. Deze zijn gemaakt van staal, met de hand bewerkt, fijn-geborsteld en afgewerkt met een zwarte coating. Aan de grootste brug (op ‘6’ uur) zijn de raderen voor de riem bevestigd. De gebruikte riemen hebben een dikte van slechts 0.07mm. De tourbillon, die een omwenteling per uur maakt, bevindt zich op de ‘9’ uur positie en zit enigszins verscholen onder het rad voor de riem aandrijving.
De gepatenteerde ‘belt-driven’ transmissie is een hoog-efficiënte relais van 5 gekartelde micro aandrijfriemen waarvan de spanning gecontroleerd wordt door twee dubbele draaischroeven (‘turnbuckles’). Een tweede patent werd toegekend aan de innovatieve lineaire massa die in de plaats is gekomen van de klassieke oscillerende massa. Gemonteerd op ’s werelds kleinste kogellagers beweegt het 12 gram wegende tungsten (een metaal dat we kennen uit gloeilampen) halffabrikaat zich op en neer tussen twee paar V-vormige veertonnen (vandaar de naam V4). De tonnen liggen onder een hoek van +/- 13 graden, net als de cilinders van een raceauto motor.

Een ander zeer interessant en prachtig type horloge dat TAG Heuer heeft ontwikkeld zijn de MikroPendulum’s.

th:c mp wp
TAG Heuer Carrera MikroPendulum

th:TAG-Heuer-MikroPendulumS-On-The-Wrist
TAG Heuer Carrera MikroPendulum S

Het geniale van dit type horloge is dat TAG Heuer de balansveer vervangen heeft door magneten die borg staan voor de oscillatie van het balanswiel. Bovendien is de snelheid van de oscillaties ongekend hoog.
TAG Heuer is reeds enkele jaren bezig met dit concept en het draaide hierbij om twee essentiële onderwerpen: een zeer hoge frequentie (hoger dan 5 Hz) en magnetisme.
Volgens de regels van de kwantummechanica zijn er vier krachten die het universum vorm geven: magnetisme, sterke interactie (verantwoordelijk voor de cohesie van de atomen), zwakke interactie (initiator van radioactiviteit) en zwaartekracht.

Bij de ontwikkeling van de eerste Pendulum in 2010 liep TAG Heuer tegen dezelfde problemen aan als de horlogemakers in de 18e en 19e eeuw hadden met de geblauwd stalen balansveren:

1. Weerstand tegen magnetische velden
2. Stabiliteit binnen de temperatuur amplitudes
3. Lineariteit van het koppel binnen de gehele power reserve

Als een magneet warmer wordt nemen de magnetische krachten af en bij kou gebeurt het omgekeerde. De verklaring hiervoor is dat warmte er voor zorgt dat de moleculen in de magneet wanordelijker georganiseerd raken. Magneten zijn dipolen wat betekent dat ze een tegengestelde lading, ook magnetische richting genoemd, hebben aan ieder uiteinde. Dit komt omdat de meeste magnetische moleculen in dezelfde richting staan bij een bepaalde temperatuur. Wordt het warmer dan gaan de polaire moleculen in allerlei richtingen bewegen en neemt dus de polariteit van de magneet af.
Bij afkoeling neemt de kinetische energie van de moleculen in de magneet af en hierdoor neemt de vibratie in de moleculen af. Het door de moleculen gevormde magnetische veld is op deze wijze veel consistenter geconcentreerd in een bepaalde richting.

th:c mp TH_Pendulum detail

Om het probleem van de magneten in de MikroPendulum op te lossen moesten de ingenieurs van TAG Heuer op atoomniveau gaan zoeken naar een oplossing.
Voor het bovenstaande punt 1. geldt dat het ferromagnetische materiaal dat gebruikt is van het ‘harde’ type is. Dit betekent dat het sterk geladen is met energie, zorgende voor een hoge stabiliteit in de tijd. Bovendien zou het in aanraking moeten komen met een elektromagnetische lading die minstens gelijk is aan deze die bij de productie opgewekt is om geneutraliseerd te worden.
De oplossing voor punt 2. moest gezocht worden op moleculair en atomair niveau. De uiteindelijk legering van de magneten bestaat uit Kobalt, Samarium en Gadolinium (de laatste twee worden omschreven als zeldzame aardmetalen).
Het Kobalt-Samarium complex is zeer bekend en beproefd in de magnetische wereld. Het is op dit moment de legering waarmee de hoogste weerstand tegen magnetische velden bereikt kan worden. Het wordt op allerlei gebied toegepast: IT, militair, luchtvaart en zelfs geneeskunde (pacemaker projecten met Co-Sm magneten).
In het bestand zijn tegen parasitair magnetisme kan de Co-Sm derhalve vergeleken worden met Invar dat in de klassieke balansveren zit. Blijft nog steeds het probleem van de temperatuurswisselingen. Met deze legering is de precisie +/- 45 seconden per dag….

th:304px-Gadolinium
Gadolinium

Om bestand te zijn tegen de thermale amplitude effecten was een veel specifieker element nodig: Gadolinium
Gadolinium is een scheikundig element met symbool Gd en atoomnummer 64. Het is een zilverwit lanthanide.
In 1880 merkte de Zwitserse chemicus Jean Charles Galissard de Marignac op dat het materiaal dat in die tijd bekendstond als didymium en het mineraal gadoliniet een overeenkomende spectrumlijn vertoonde, die later werd toegeschreven aan gadolinium. In 1886 isoleerde Paul Émile Lecoq de Boisbaudran voor het eerst gadoliniumoxide uit het mineraal. Het duurde echter tot het begin van de 20e eeuw voordat Georges Urbain metallisch gadolinium kon isoleren. Deze Franse chemicus heeft tussen 1895 en 1912 een aantal elementen voor het eerst kunnen isoleren door middel van fractionele destillatie.
Gadolinium is vernoemd naar de Finse chemicus en geoloog Johan Gadolin.

Zowel in de industrie als in de medische wetenschap wordt gadolinium gebruikt voor uiteenlopende toepassingen:

-In magnetrons worden gadolinium-yttrium granaten gebruikt.
-In beeldbuizen wordt gadolinium gebruikt als fosforescent.
-In meerdere legeringen wordt gadolinium gebruikt om eigenschappen van metalen te verbeteren; het toevoegen van 1% gadolinium aan ijzer- en chroomlegeringen maakt het materiaal bestand tegen hoge temperaturen en roest.
-Compact discs bevatten gadolinium.
-Contrastmiddel bij MRI-scans. Middelen zoals Gadobutrol of een oplossing van het gadoliniumcomplex in DTPA worden aan vermoedelijke kankerpatiënten gegeven. Ze binden zich bij voorkeur aan kankerweefsel en vanwege het grote paramagnetische moment van het Gd3+-ion worden deze weefsels veel beter zichtbaar in een MRI-scan. Na afloop van het onderzoek wordt het complex geleidelijk door de nieren uitgescheiden. Gadoxetaat is ook een contrastmiddel. Het bindt zich gemakkelijker aan gezond nierweefsel dan aan kankercellen of beschadigd weefsel.

Terug naar de rol van Gadolinium in de MikroPendulum.
Bij een stijging van de temperatuur, terwijl de materialen aan het uitzetten zijn, hebben de magnetische velden de neiging hun invloedszone te vergroten. Het magnetisch effect neemt exponentieel toe als men dichter bij de bron komt en het expansie effect is derhalve rampzalig voor het isochrononisme. Dit is het moment waarop Gadolinium intervenieert: dit metaal heeft de eigenschap van een atomische ‘spons’. Het absorbeert het surplus aan deeltjes gegenereerd door de andere chemische elementen en neutraliseert op deze manier de effecten van de thermale amplitude.

Voor het aanpakken van punt 3. zijn de Co-Sm-Gd magneten onderworpen aan meer klassieke horlogemaker technieken, met een regulatie van de geometrie van de elementen.
De MikroPendulum heeft nu een nauwkeurigheid van +/- 1 sec/dag (‘v1.0’), het beste dat bereikt kan worden met een Elinvar balansveer.
Interessant is dat het uurwerk in de loop der jaren nog nauwkeuriger zou moeten worden. Dat ligt aan de ervaringen die worden opgedaan met de samenstelling van de legering (met name het aandeel van Gandolinium hierin) en verbeteringen aan de geometrie.

th:TAG-Heuer-MikroPendulumS-On-The-Wrist

Laten we eens verder gaan kijken wat de eigenschappen van de briljante TAG Heuer Carrera MikroPendulumS zijn.

th:TAG-Heuer-MikroPendulumS-Height

De kast is gemaakt van een Chroom-Kobalt legering, normaliter gebruikt in de vliegtuigindustrie voor het maken van turbine bladen. De volume massa van deze legering is gelijk aan deze van staal en brons, iets minder dan 9 maal de massa van water. Het voordeel van de Cr-Co legering zit hem dus niet in de massa maar in de eigenschappen: het is beter bestand tegen allerlei vormen van druk, heeft een langere levensduur en is, met een Vickers hardness scale van 530, tweemaal zo hard als het gros van de stalen legeringen die in de horloge industrie gebruikt worden.
De Cr-Co legering wordt gemaakt met laser sinteren, een industriële techniek waar 3D printers op gebaseerd zijn: een poeder wordt laag voor laag samengevoegd bij 1300′ Celsius waardoor er een afwerkingsniveau bereikt wordt dat met traditionele CNC (Computer numerical control) niet haalbaar is.

Het kaliber van de MikroPendulumS meet 15 3/4 lignes (35,8 mm) met een hoogte van 9,84 mm; het is opgebouwd uit 454 onderdelen en 75 robijnen.
Het echappement voor de tijdsweergave is voorzien van een Pendulum tourbillon van 12 Hz (86.400 bph) met een gangreserve van 24 uur (hoe hoger de frequentie des te lager de gangreserve). Het frame van de tourbillon maakt 3 omwentelingen per minuut (= 20 seconden tourbillon).
Voor de chronograaf bevat het echappement een Pendulum tourbillon van 50 Hz (360.000 bph) waarvan het frame 12 rotaties per minuut maakt (= 5 seconden tourbillon). De gangreserve bedraagt 60 minuten (de tourbillon consumeert een hoop energie).

th:c mp dial 3:4
th:c mp back

Omdat de MikroPendulumS maar in zeer beperkte oplage gemaakt wordt heeft TAG Heuer de Carrera MikroPendulum ontwikkeld die ook op de website beschreven wordt. Bij dit horloge is eveneens sprake van twee tandwiel treinen, een voor de tijdweergave en een voor de chronograaf, maar waar de MikroPendulumS gebruik maakt van twee Pendulum tourbillons is hier sprake van een echappement met balansveer voor de tijd en een Pendulum voor de chronograaf.
De eerste heeft een tikgetal van 28.800 bph (4 Hz) met een gangreserve van 42 uur en de Pendulum 360.000 bph (50 Hz) met een gangreserve van 70 minuten.
De kast meet 45 mm en is van titanium dat gezandstraald, fijn geborsteld en gepolijst is. De antracietgrijze wijzerplaat is fijn geborsteld met Cote-de-Genève afwerking onder de Pendulum op de ‘9’ uur positie.

th:c mp dial gedraaid
th:c mp TH_Pendulum detail
th:c mp wp
th:c mps balanswiel
th:c mps dial detail
th:MikrotourbillonS-Dual-Chain-Architecture-technical-rendering-White-Background
th:TAG-Heuer-Carrera-MPS-Movement
th:TAG-Heuer-MikroPendulumS-Back

Conclusie

Alle in dit artikel beschreven horloges zijn prachtig en hebben ieder op hun eigen manier hun charme en aantrekkingskracht. Een keuze maken over welke van deze horloges, voor het gemak de prijs even daargelaten, men het liefst zou willen hebben is natuurlijk volledig subjectief en mede afhankelijk van wat men van een horloge verwacht. De een zal keihard vallen voor een Vintage uitgave terwijl een ander veel meer geïnteresseerd is in technologie en innovatie.
Persoonlijk zou ik de TAG Heuer Carrera MikroPendulumS kiezen omdat ik totaal gefascineerd ben door alle innovaties en uitvindingen die ik dan om mijn pols zou dragen. Ik zou er niet vaak naar kijken om slechts te weten hoe laat het is.

Jaap Bakker

augustus 17th

18:37
Horlogemerken

Modellen

Techniek

Blake welted Scarpe di Bianco monk straps: een tijdloze ervaring
Door: admin

sb:dibianco-logo

sb:model sb869 monk
Model SB869 monk strap

In 2009 start William White, samen met een mede-oud collega bij Sutor Mantellassi, het schoenmerk Scarpe di Bianco. ‘Scarpe’ is Italiaans voor schoenen en ‘Bianco’ de naam van de oprichter.
In hun atelier in de buurt van Napels maken de artiesten van Scarpe maximaal 25 paar schoenen per dag omdat alles met de hand gebeurt, inclusief het kleuren van de verschillende leersoorten. Verschillende modellen zijn onder andere de Brogue, de Monk Strap en de Loafer.

sb:model sb750 brogue
Model SB750 Brogue

sb:model sb831 monk
Model SB831 Monk

sb:model sb145 loafers+sky blue pants
Model SB145 Loafers

Alle modellen worden gemaakt volgens vijf verschillende constructies: Black Rapid, Goodyear, Norwegian, Blake en Bologna (gemaakt met rubber voor flexibiliteit en comfort).

sb:blake construction
Blake construction

sb:Goodyear construction
Goodyear construction

sb:norwegian construction
Norwegian construction

sb:cons Blake
Blake: deze constructie is erg populair bij de beter gemaakte schoenen, vooral in Italië. Deze manier is eenvoudiger dan de methode met een rand (‘welt’). Een enkele rij steken verbindt de binnenzool met het materiaal van de schoen en de buitenzool. De steken bevinden zich in de schoen en worden gemaakt door een machine die uitgevonden is door Reed Blake. Soms wordt deze methode de McKay constructie genoemd omdat Blake het patent verkocht heeft aan Gordon McKay.
Schoenen die gemaakt zijn volgens de Blake constructie zijn wat soepeler dan deze die volgens de Goodyear welted constructie zijn gemaakt omdat ze minder lagen hebben. Nadeel van de Blake constructie is dat de enkelvoudige rij steken door alle lagen heengaat en er dus vocht van buiten in de schoen kan komen.

sb:cons Goodyear
Goodyear: de Goodyear welted constructie is vooral populair bij Engelse schoenmakers en bij veel klanten vanwege de stevige en strakke uitstraling. Bij deze constructie is er sprake van een rand (‘welt’) die door een Goodyear Stitch en een Lock Stitched Seam vastzit aan de binnen- en buitenzool en het bovenmateriaal. Een schoen gemaakt volgens deze constructie is beter waterbestendig dan een gemaakt volgens de Blake constructie. Boven zit er tussen de binnenzool en de zool een laag kurk die zich gaat vormen naar de voet van de drager wat het draagcomfort vergroot.

sb:cons Norwegian
Norwegian: ook dit is een welted constructie die ook vaak Norvegese genoemd wordt. Het grootste verschil met de Goodyear constructie is dat de Norwegian is opgebouwd uit een bovenlaag die naar buiten is gekeerd en rust op de zool. Een rij steken verbindt de welt met de ‘rib’ van de binnenzool en een andere rij verbindt de bovenlaag met de zool. Omdat de bovenlaag naar buiten is gekeerd kan er geen vocht in de schoen komen via de verschillende steken.

sb:cons Black Rapid
Black Rapid: in het Italiaans ‘Suola Due Strati’ genoemd is Black Rapid een hele oude constructie die waarschijnlijk de beste verhouding geeft tussen prijs en kwaliteit. In functie gelijk aan de Goodyear constructie heeft de Black Rapid twee zolen waardoor hij zeer solide is maar tegelijkertijd heel elegant en licht. Eenmaal op de leest worden de buitenlaag en de eerste zool met elkaar verbonden door een inwendige Blake Stitch en vervolgens wordt de tweede zool vastgemaakt met een Rapid Stitch. Door het systeem met twee zolen is deze stevige constructie beter water resistent dan schoenen gemaakt met de Blake constructie.

Tenslotte nog enkele foto’s van dit fantastische schoenmerk dat op dit moment helaas vrijwel alleen in de USA te krijgen is:

sb:3378 D width round toe
sb:alligator pancha alligator cioccolato
sb:calf skin legno
sb:calf verde sombrero
sb:flexible:thin sole
sb:mezza gomma sole
sb:model sb719 boots
sb:model sb871 lace-up

Jaap Bakker

juli 21st

19:27
Schoenen

Uw John Lobb schoenen zijn eindelijk klaar, nu het horloge nog
Door: admin

jl:logo

In 1829 wordt in Cornwall, in het zuid-westen van Engeland, John Lobb geboren. Op jonge leeftijd verruilt hij Cornwall voor Londen om daar leerling laarzenmaker te worden.

John Lobb (1829-1895)

John Lobb (1829-1895)

Na een succesvolle periode in Australië waar hij voornamelijk laarzen maakt voor de kompels in de goudmijnen (de zogenaamde ‘gold rush’) keert Lobb terug naar de UK. In 1863 krijgt hij de titel van officiële laarzenmaker voor de Prince of Wales en in 1866 opent John Lobb zijn winkel op 296 Regent Street.

jl:296 RS 1866
John Lobb’s winkel op 296 Regent Street. Op de halve manen boven de ramen staan de Koninklijke tekens van de Prince of Wales en de Duke of Edinburgh

In 1902 opende Lobb een winkel in Parijs waardoor het internationale clientèle verder toenam. Na de oorlog maakte het bedrijf een periode van bloei door waarin klassieke modellen als de William ‘monk’ shoe en de Lopez loafer werden ontwikkeld.

jl:Lopez loafer
Lopez loafer

jl:William 'monk' shoe
William ‘monk’ shoe

In 1976 wordt John Lobb overgenomen door de Hermes Group waarbij alleen de activiteiten in Londen in handen blijven van de familie.

jl:by-request titel

jl:ashill By Request
Ashill By-Request

jl:Chapel IV crocodile
Chapel IV crocodile

jl:westminster By Request
Westminster By-Request

jl:John Hunter Lobb at the bench 1981
John Hunter Lobb at the bench in 1981

jl:LOBB_004_BPH-last-racks
Het Lobb archief voor alle gebruikte leesten

Tot deze overname maakte Lobb alleen handgemaakte schoenen op bestelling maar Hermes vindt het belangrijk een ready-to-wear collectie op de markt te brengen welke in 1982 geïntroduceerd wordt. In 1994 opent John Lobb een nieuwe werkplaats in Northampton waar de ready-to-wear lijn wordt ontwikkeld en met de hand wordt gemaakt. John Lobb hanteert een ‘190-step manufacturing process’ voor elk paar ready-to-wear schoenen.

jl:190 steps

jl:Luffield JB
In de Bondfilm ‘Casino Royale’ uit 2006 droeg Daniel Craig als James Bond zwarte John Lobb’s, model Luffield

jl:Driver
Een van de nieuwe, meer sportieve ready-to-wear modellen van John Lobb, de Driver

IS ER EEN HORLOGE DAT MET DEZELFDE BEZIELING GEMAAKT WORDT ALS DE SCHOENEN VAN JOHN LOBB?

Als u in Nederland woont hoeft u hiervoor niet heel ver te reizen, de tocht voert namelijk naar Oldenzaal. Hier bevinden zich de ateliers van GRONEFELD Exclusive Timepieces.

jl:pand Gronefeld

Het is in 1912 dat de basis wordt gelegd voor de huidige generatie Gronefelds als horlogemaker. Johan Gronefeld begint in dat jaar als horlogemaker in Oldenzaal, hij onderhoudt dan ook alle kerkklokken in de gemeente, en in 2014 is Gronefeld Exclusive Timepieces nog steeds gevestigd in hetzelfde pand. Tim en Bart Gronefeld zijn de hedendaagse vaandeldragers van het zeer bijzondere horlogemerk Gronefeld.
Na eerst hun sporen verdiend te hebben bij een aantal exclusieve Zwitserse horlogemerken besluiten ze in 2008 met hun eigen merk te beginnen. Het eerste model dat ze onder eigen naam op de markt brengen is de GTM-06 Tourbillon Minute Repeater.

jl:Gronefeld gtm-06
jl:Gronefeld gtm-06 achterkant
Gronefeld GTM-06 Tourbillon Minute Repeater in platina

2010 is het jaar dat het tweede model van Gronefeld uitkomt, de One Hertz.
Dit model is het eerste in serie geproduceerde horloge ter wereld met een onafhankelijke ‘dead second’ (de secondewijzer loopt niet door maar tikt zoals in een niet-mechanisch horloge; dit fenomeen verklaart ook de naam). Het kaliber G-02 is volledig nieuw ontwikkeld.
In de jaren erna volgden een reeks modellen onder de One Hertz vlag.

jl:Gronefeld-One-Hertz-Nocturne-Teckniek-1
Gronefeld One Hertz Nocturne Techniek

jl:Gronefeld-One-Hertz achterkant
Zicht op het prachtige G-02 kaliber

De One Hertz wint in 2011 de Innovatie prijs in de 0024 WatchWorld Watch of the Year wedstrijd en in hetzelfde jaar werd het uitgeroepen tot Watch of the Year door de leden van het invloedrijke horlogeforum Timezone.

Een ander prachtig horloge van Gronefeld is de Parallax Tourbillon/1912. De stalen versie is verkrijgbaar in een gelimiteerde oplage van 12 stuks.
De definitie van ‘parallax’ is de ogenschijnlijke verandering in positie van een object als de observator zijn positie verandert.
Om het fenomeen van parallax zoveel mogelijk tegen te gaan als de secondewijzer vanuit bepaalde hoeken wordt bekeken, zit de wijzer uitzonderlijk dicht tegen de buitenste ring met de indexen voor de secondes.
Een ander opvallend kenmerk van dit horloge is dat de kroon niet uitgetrokken kan worden maar alleen ingeduwd. Dit om mogelijke beschadiging van de kwetsbare kroon tegen te gaan. Er zijn twee standen mogelijk die op de wijzerplaat worden aan gegeven, ‘S’ voor time setting en ‘W’ voor winding. Wanneer de ‘S’ stand wordt gekozen lopen zowel de tourbillon kooi-brug als de secondewijzer door tot hun respectievelijke 12 uur stand waar ze blijven staan als de tijd wordt aangepast.

jl:Parallax_1912_Front_SS
jl:Tourbillon_Cage_G-03_Front
jl:Parallax_Calibre_G-03_Dial_side
jl:Parallax_RG_Back

Hieronder volgen de technische specificaties van Gronefeld voor de Parallax Tourbillon:

Movement

Caliber G-03
Flying tourbillon, synchronized hacking seconds, hand-wound mechanical movement, push-to-wind/push-to-set crown, power reserve indicator, function indicator setting

No. of parts
278 components

No. of jewels
27 jewels set in gold chatons

Power reserve
72 hours

Gearing
Gearing Direct gear train to avoid a friction spring for the center seconds hand by means of an additional wheel and pinion

Tourbillon
One-minute flying tourbillon cage pivoted on ceramic ball bearings
Upper Cage Bridge with single arm. Fabricated in stainless steel
Lower Cage fabricated in stainless steel

Balance wheel
Variable-inertia balance wheel with timing screws (diameter 10 mm)

Frequency
21’600 vibrations/hour

Balance spring
Free sprung with Phillips terminal overcoil curve, Geneva-style stud

Escapement
Lateral Swiss lever escapement

Main Plate
Spotted and snailed rhodium plated nickel silver

Bridges
Stainless steel X46 Cr13, bevels polished by hand, micro-blasted centre and spotted underneath
Circular grain on the top
Relief engraved in the micro blasted surface

Winding-setting
Crown with push function to chose between winding or setting

Hacking seconds
In setting position the cage and seconds-hand will stop at 60 seconds

Power reserve
Classic Breguet mechanism by means of a cone moving up and down on a treaded barrel arbor

Indications
Small hours and minutes at 1 o’clock
Visible tourbillon cage at 7 o’clock
Large center seconds on a raised seconds dial to minimalize parallax error
Power Reserve indicator
Winding – Setting indicator

Case and dial

Material
Stainless steel (1912)

Dial
Solid Sterling Silver 925, frosted surface with diamond cut bevels
Hour- Minutes dial, raised Seconds Dial
Power reserve indicator
Setting-winding indicator

Sapphire crystals
Domed sapphire crystal on the front with hard antireflective coating on both sides
Flat sapphire crystal on the back with hard antireflective coating on both sides

Finishing
Polished bezel and centre band with hand-finished straight graining

No. of components
68 components

Case dimensions
43 mm x 12.5 mm

Water resistance
3 atmosphere – 30 meters – 100 feet

Crown
Gold with engraved with “G” logo and push to set/wind function

Hands
Extended Lancette hands, flame-blued steel and hand polished centers, large counter poised seconds hand

Strap
Hand-sewn mat brown, alligator leather with Red Gold Au750 5N buckle, engraved with Grönefeld logo

John Lobb en Gronefeld, een zeldzaam mooie combinatie.

Jaap Bakker

juli 13th

15:19
Horlogemerken

Schoenen

Over de weg vliegen met de Rolex GMT-Master
Door: admin

rg:rolex-gmt-master-1675 pepsi wp
rg:adv pan am ford thunderbird 1970

In 1954 introduceerde Rolex de GMT-Master ref. 6542. Dit horloge was ontwikkeld in samenwerking met Pan Am Airlines zodat hun piloten een tweede tijdszone konden instellen op hun horloge (GMT staat voor Greenwich Mean Time).

rg:1954 6542 wp

Een korte productomschrijving van de ref. 6542:

Ref. 6542 aka Pussy Galore
Production Period: 1954-1959
Model Name: Rolex GMT Master
Caliber: 1036 (1954-1959), 1065 (1957-1959), 1066 (1957-1959)
Pressure proof to 50m/165ft

This was the first GMT Master.
It was launched 1954. It was developed on the basis of a regular Turn-O-Graph (Ref. 6202). The modifications were a different bezel and a modified movement.

The first version of the Ref. 6542 had a bakelite bezel insert. As this bezel was likely to crack, it got replaced by a metal bezel in 1956.
The bakelite bezel was luminous.

The name Pussy Galore originates from a character in a James Bond movie, wearing this watch.

In 1959 werd ref. 6542 vervangen door de GMT-Master ref. 1675 die tot 1980 in productie bleef. Een korte productomschrijving van de ref. 1675:

Production Period: 1959-1980
Model Name: Rolex GMT Master
Caliber:
1565 (1959-1964) 18000A/h
1575 (1965-1980) 19600A/h (hacking introduced 1971)
Pressure proof to 50m/165ft
Bracelet: Oyster 78360, Jubilé 62510
Glass: Acrylic crystal
Indexes: Tritium
Crown guards introduced, pointed crown guards until 1964/65 (with chapter ring dial)..

New inprint on dial: “Superlative Chronometer Officially Certified”.

Until late 60s: Small GMT-hand, afterwards large GMT-hand.

Early 1970s: All black version introduced.

The hands are in the following order: GMT/Hour/Minute/Second see this picture.

1959-1964:

Caliber 1565
Gloss dial
Thin case
1965-1980

Caliber 1575
Matt dial with white printing.
Other Variants:

Ref. 1675/8 Gold (Leather or Oysterbracelet 7208/8, Jubilébracelet 6311/8).
Ref. 1675/3 Steel/Gold (Oysterbracelet 78363, Jubilébracelet 62523), 14k gold.

Both variants: Early versions with golden crown on dial, late versions just with imprinted crown.

SONY DSC

All black lunette geïntroduceerd begin 1970s

All black lunette geïntroduceerd begin 1970s


SONY DSC
SONY DSC
SONY DSC
Kaliber 1575

Kaliber 1575


Variant met de 'root beer' wijzerplaat en 'fat font' op de lunette

Variant met de ‘root beer’ wijzerplaat en ‘fat font’ op de lunette


SONY DSC
SONY DSC

In het voorjaar van 1968 nam Henry Ford II Semon E. ‘Bunkie’ Knudsen in dienst om CEO te worden van de Ford Motor Company. Hoewel Knudsen geen ontwerper was, bemoeide hij zich in hoge mate met de ontwikkeling van de nieuwe Ford Thunderbird die in 1970 moest uitkomen.

rg:Ford-Thunderbird bruin front 3:4

Knudsen wilde dat de nieuwe Thunderbird gebouwd zou worden op een mid-size onderstel (hij wist dat Pontiac dat ook ging doen met hun slecht verkopende Grand Prix) en niet het huidige full-size. Daarnaast trachtte hij de hem kenmerkende ‘bold nose front ends’ (de ontwerpers noemden deze ‘Bunkie Beaks’) en ‘massive rear quarters’ op de auto te krijgen.
Hoewel ‘Bunkie’ na een hevige clash met Lee Iacocca in september 1969 door Henry Ford II de laan uit werd gestuurd had hij duidelijk zijn stempel op de 1970 Thunderbird gedrukt. Het full-size onderstel was gebleven maar zijn ideeën voor de voor- en achterkant van de auto waren in de productieversie opgenomen.

Na een lange en vermoeiende transcontinentale vlucht was de 1970 Thunderbird de ideale auto voor een Pan Am piloot om huiswaarts te rijden en nog maar een tijdszone te hoeven aflezen op zijn Rolex GMT-Master.

rg:1970 Ford Tbird bruin front
rg:1970 Ford Tbird rear bruin

In 2014 wil ik hetzelfde model Rolex, inmiddels genaamd GMT-Master II (ref. 116719BLRO), koppelen aan een totaal andere auto dan de Ford Thunderbird (die officieel ook niet meer bestaat).

rg:2014 wp 3:4

1984 Porsche 911 3.2

1984 Porsche 911 3.2

Wie herinnert zich het niet, de Porsche van de Rijkspolitie.

rg:365 B politie

Ruim 35 jaar heeft de politie met de Porsche gereden. In 1960 werd de eerste Porsche van het type 365 B bij de toen nog Sectie Bijzondere Verkeerstaken in ontvangst genomen. De echte start van de SBV was op 1 januari 1962. Er waren toen 12 Porsches 356 B in gebruik. Tot eind 1995 heeft politie gebruik gemaakt van de Porsche.In het totaal hebben er ruim 500 Porsches bij de politie gereden. Op de foto de gebroeders Pon bij het afleveren van een van de eerste politie Porsche 356.

In 2014 heeft Porsche een perfecte moderne interpretatie van de 911 Targa uit 1965 op de markt gebracht. Na de start van de productie van de 911 vijftig jaar geleden is 13% van de verkochte auto’s een Targa.
Technisch hoogstandje is de elektro-hydraulische dakconstructie die in 19 seconden dak plus achterruit kan laten verdwijnen.

911 Targa 4 en 4S

911 Targa 4 en 4S


rg:targa blauw front 3:4
rg:targa blauw rear
rg:targa blauw rear 3:4
rg:targa rood inklappen dak
rg:targa zwart zijkant

Bij zijn introductie in 1955 had de Rolex GMT-Master een lunette van Plexiglas die aan de onderkant met rood en blauw beschilderd was. Plexiglas was zeer kwetsbaar voor beschadigingen en verkleuring door UV-licht. In 1959 werd deze lunette vervangen door een die gemaakt was van geanodiseerd aluminium.
In 2005 kwam Rolex met een lunette van keramisch materiaal, genaamd Cerachrom, op de markt. Keramiek is een materiaal dat een uitzonderlijke robuustheid en duurzaamheid bezit: het is praktisch krasbestendig, bestand tegen corrosie en de kleuren zijn ongevoelig voor ultraviolette straling. Het keramiek is hoogglanzend en biedt een haarscherp contrast met de gegraveerde en met een dunne laag goud of platina bedekte cijfers en tekens op zijn oppervlakte.
Het fabricage proces van de Cerachrom lunette’s start met dan nog groen keramiek.

rg:ceramic green

Een van de grootste uitdagingen voor Rolex om een ‘Pepsi’ lunette van Cerachrom voor de 2014 GMT-Master II te gaan maken was het ontwikkelen van de kleur rood. Over het algemeen worden kleuren gemaakt door het toevoegen van natuurlijke mineralen die de zeer hoge temperaturen van het fabricageproces van keramiek kunnen doorstaan. Rood is een kleur waarvan geen stabiele minerale pigmenten bestaan om Cerachrom te maken.
Over het oplossen van de problemen die men tegen het lijf liep bij de ontwikkeling van de ‘Pepsi’ lunette van de GMT-Master II zegt Rolex het volgende:

Red and blue Cerachrom
The name “Cerachrom” derives from a contraction of the word “ceramic” juxtaposed with the suffix “chrom” from the ancient Greek word for “colour”. The range of available shades for ceramic is however restricted by its very manufacturing process. Colours are generally created by adding mineral pigments that can withstand the very high temperatures at which the ceramic is fired for its densification and to acquire its characteristic hardness. Red, typically, is a colour for which no stable mineral pigments exist to create a Cerachrom component. Rolex nevertheless managed, in the first instance, to produce a red ceramic according to a secret process. But this innovation represented only half the journey – or, more precisely, took the brand only half way to manufacturing the emblematic red and blue Cerachrom insert.

Rolex’s in-house engineers finally found an answer to the second half of the challenge. The ingenious process consists of introducing an intermediate step in the manufacture of the standard Cerachrom insert. During this innovative bulk-colouring step, half of the red ceramic insert is coloured blue. The colour is achieved by impregnating the part of the insert representing night-time hours, between 6 p.m. and 6 a.m., with a controlled quantity of a solution of chemical compounds. The solution is added before sintering at more than 1,600 °C, when the ceramic acquires its mechanical resistance properties as well as its colour. In the course of this firing, the ceramic densifies and the added compounds react with the basic elements of the red Cerachrom insert to conjure up the final blue colour.

Although the idea in itself may appear simple, a number of major technical hurdles had to be overcome before it could be implemented: the formulation of a solution of precursor chemical compounds that would turn red into blue; the homogenous application of an appropriate quantity of this solution; ensuring a sharp, precise and clear demarcation between the two coloured areas, the definition of the precise length of time and temperature for the sintering so as to prevent any distortion of the piece. Every single one of these parameters is crucial for the success of the process and the quality of the final product.

rg:2014 wp
rg:2014 wp+zijkant kroon
rg:2014 zijkant kroon
rg:detail wp 2014

Met een half oog kijkend naar de 2014 Rolex GMT-Master II met ‘Pepsi’ lunette om de linker pols maakt het scheuren in de nieuwe Porsche 911 Targa nog net iets aangenamer.

Jaap Bakker

juni 8th

11:29
Modellen