• Welkom op 'planet Rolex' en haar bewoners

Archive for Personen

Het Huygenshuis: slachtoffer van de 19e eeuw
by admin

huygenshs02

fotohuygenshuis

Afb.: een foto van het Huygenshuis vlak voor de sloop in 1876. In de plaats er van werd een nieuw Ministerie van Justitie gebouwd. In de toenmalige tuin zijn nu de gebouwen van de Tweede Kamer

Hieronder volgt een artikel van prof. dr. ir. C.A. Grimbergen over de geschiedenis van het Huygenshuis in Den Haag dat helaas aan het einde van de 19e eeuw afgebroken is voor de bouw van een nieuw ministerie.
De heer Grimbergen is ondermeer voorzitter van de Federatie Klokkenvrienden en voorzitter van de Nederlandse sectie van de Antiquarian Horological Society. Eveneens is hij al meer dan 25 jaar bestuurslid in Zaandam (Museum van het Nederlandse Uurwerk).

Over het geheel genomen is Nederland altijd veel te bescheiden geweest over de genialiteit van met name Christiaan Huygens. Jarenlang verschenen er alleen maar boeken over hem die door buitenlandse auteurs waren geschreven. Op 6 oktober 1997 ging de ruimtesonde Cassini de ruimte in met aan boord de Europese ruimtecapsule Huygens, een naam die de Amerikanen er aan gegeven hadden, om deze in 2004 neer te laten op de Saturnusmaan Titan. Dit project heeft nauwelijks aandacht gekregen in de vaderlandse pers.

Het artikel over het Huygenshuis:

HuisHuygensHR

Jaap Bakker

november 25th

15:23
Personen

Rolex tijdens WOII: het POW horloge
by admin

De verkoopcijfers van Zwitserse horloges waren ernstig geraakt door WOII, helemaal nadat Duitsland Vichy in Frankrijk bezet had in november 1942 en het neutrale Zwitserland zich compleet ingesloten zag door vijandelijke troepen. Horlogefabrikanten waren afgesloten van hun beste klanten, de Britten en de Amerikanen.

pow:foto nutting rechts

Afb.: Helemaal rechts Clive Nutting met zijn ‘Brothers in Arms’ in Stalag III

Rolex echter zag dat er grote aantallen Britten en Amerikanen zich letterlijk op de drempel van Zwitserland bevonden namelijk in de Duitse prisoner-of-war (POW) kampen. Zo bevonden zich in kamp Stalag Luft III in Sagan, Duitsland (nu Polen) ongeveer 10.000 geallieerde vliegeniers die boven bezet Europa waren neergeschoten. Verspreid over het Duitse Rijk waren er nog duizenden officieren die geïnterneerd
waren in de verschillende Oflag (officieren POW kampen).

pow:brief HW>Nutting

Het geniale van Hans Wilsdorf was dat, het was voorjaar 1943, hij er op gokte dat de geallieerden zouden winnen (extra opvallend omdat Wilsdorf een Duitser was). Wat hij de duizenden POW’s aanbood was dat ze nu een Rolex konden krijgen en pas na de oorlog hoefden te betalen. In een brief aan POW Clive Nutting (waarover zo meer) formuleerde Wilsdorf het als volgt: “..but you must not even think of settlement during the war”.
De inschatting van Wilsdorf was dat zijn grote blijk van vertrouwen het moreel van de gevangenen te goed zou komen. Daarnaast was het hebben van een horloge voor deze groep gevangenen, veel vliegeniers, van groot belang; na een eventuele ontsnapping konden zij alleen met de trein bij de grenzen komen en dan was de juiste tijd onontbeerlijk. Daarnaast konden zij met de chronograaf exact de patrouilles van de ‘goons’ (kampbewakers) timen en dit leidde tot de ‘Great Escape’ op 24-25 maart 1944 toen 76 mensen ontsnapten door tunnel ‘Harry’ (deze gebeurtenis is later verfilmd in ‘The Great Escape’).

pow:speedking wp

Hoewel de meeste POW’s de goedkopere en kleinere Speed King hadden besteld had Clive Nutting (gevangene nr. 738 in Stalag Luft III in Sagan, Duitsland) op 4 augustus 1943 zijn nieuwe Rolex Oyster Chronograaf ref. 3525(nr. 122, kastnr. 185983) in staal om zijn pols.

pow:chronograaf wp

Een korte omschrijving van dit horloge luidt als volgt:

Two-body, polished and brushed, screwed-down case back, concave lugs. D. Matte black with luminous gilt-edged Arabic numerals, outer gilt minute/seconds track, subsidiary seconds and 30-minute register dials, outermost gilt tachometer and telemeter scales. Luminous gilt “baton” hands. M. 13”’, rhodium-plated, 17 jewels, straight line lever escapement, monometallic balance, self-compensating Breguet balance-spring, index regulator.

Dial, case and movement signed.

Diam. 35 mm. Thickness 14 mm.

Bij zijn verschijning in het begin van de jaren 40 kostte de stalen uitvoering 350 en de 18k gouden 935 Zwitserse Franken.

pow:CN rechts workshop

Clive Nutting (rechts op bovenstaande foto) was schoenmaker van beroep en was derhalve van grote waarde voor zowel de Duitsers als de POW’s. Hij ontving een toelage van de Duitsers waardoor hij geld naar zijn familie in Engeland kon sturen en geld kon lenen aan de medegevangenen. Hij kon zich, zelfs in deze omstandigheden, een mooi horloge permitteren.

Het bijzondere aan het horloge van Nutting is dat het tot op de dag van vandaag gedocumenteerd is.
Direct na de oorlog, bij zijn thuiskomst in Acton, Londen in augustus 1945, schrijft hij Hans Wilsdorf dat zijn horloge, hoewel het de koude omstandigheden bij de evacuatie van de kampen goed heeft doorstaan, nu een uur voorloopt. Waar kan hij het laten maken? Kan hij de definitieve afrekening krijgen?
Vanwege Engelse koers restricties krijgt Nutting de rekening van 15 pond 12s 6d pas in 1948. Hij heeft de chronograaf gedragen tot zijn dood in 2001 in Australië, 90 jaren oud.
In 2003, gedateerd op 28 maart, is er een rekening van 2.356 Australische Dollar (1.400 euro) van een horlogemaker in Sydney voor het horloge van Nutting.

pow:CN>restorereceipt 2003

In 2007 is de Rolex Chronograaf onder de hamer gekomen bij veilinghuis Antiquorum Geneva. De geschatte waarde voor de veiling was 80.000-100.000 euro maar uiteindelijk is het horloge niet verkocht. De huidige eigenaar is niet bekend.

Jaap Bakker

november 13th

15:43
Modellen

Personen

Voltaire: hoofdrol in de ‘watchmakers’ war’
by admin

Wie denkt aan moeilijke tijden voor de Zwitserse horloge industrie zal zich zeer waarschijnlijk de roerige jaren 80 van de vorige eeuw voor de geest halen. Japanse merken als Casio, Citizen en Seiko overspoelden de horlogemarkt met hun digitale horloges. Deze waren veel accurater dan de mechanische uurwerken uit Zwitserland, hadden allerlei nieuwe functies (bv een rekenmachine) en waren veel goedkoper.
Het is aan de briljante uitvinding van het Swatch horloge te danken dat de Zwitserse horloge industrie toen het hoofd boven water heeft kunnen houden. Na dit diepe dal hebben de mechanische uurwerken gestaag hun weg naar boven weer hervonden en, ondanks de huidige crisis, is de omzet van luxueuze horloges in 2012 met dubbele cijfers gestegen.

Vol:straatnaam

Echter, eind 18e eeuw heeft zich een ware oorlog, de ‘watchmakers’war’, afgespeeld tussen de horlogemakers in Genève en het horloge imperium van de Franse filosoof Voltaire (1694-1778) op zijn domein in Ferney in Frankrijk.

Vol:portret

De bloeiende horloge industrie in Genève in de 17e en 18e eeuw was gebaseerd op een stevige commerciële organisatie in de stad en daarnaast de ‘marchands etablisseurs’ die rondreisden om onderdelen te kopen en horloges in elkaar te zetten.
Op papier zag dit er prachtig uit maar in de praktijk was er sprake van vele misstanden, sociaal, economisch, politiek, en dit zorgde ervoor dat nogal wat horlogemakers emigreerden naar meer gastvrije oorden. Dit alles was het gevolg van de strikte regels van de ‘Corporation des horlogers genevois’ die het alleenrecht hadden voor de werkgelegenheid.
Uiteindelijk schoot de Geneefse horloge industrie zichzelf hiermee in de voet. Getalenteerde horlogemakers vertrokken naar andere steden en landen en begonnen van hieruit hun invloed uit te oefenen. Ze vestigden zich langs het Meer van Genève, in de valleien van de Jura, Vaud en Neuchatel en de Erguel regio van het Kanton Bern. Een nog grotere dreiging voor Genève waren de concurrerende centra voor de horlogeproductie in Moskou, Montbeliard en Pforzheim.

Voltaire was naar Genève gekomen in de voetsporen van de bekende Dr. Theodore Tronchin (1709-1781) en woonde van 1755 tot 1760 in de stad in zijn huis ‘Les Delices’. Voltaire bouwde een goede band op met de ‘cabinotiers’, de onafhankelijke horlogemakers die, net als hij, erg geïnteresseerd waren in de zaken die speelden en het debatteren hierover.
Voltaire nam actief deel aan het conflict dat in Genève speelde tussen de burgers en de ‘natifs’, een benadeelde groep mensen die van origine echte Geneefse inwoners waren. Voltaire moedigde hen aan om in opstand te komen en ontving ook hun leiders. Als gevolg hiervan bekoelde de relatie tussen Voltaire en Genève en in 1758 kocht Voltaire een landgoed in Ferney (F). Toen hij daar eenmaal volledig naar toe verhuisd was bood hij onderdak aan de Geneefse ‘natifs’ en legde hij boom- en wijngaarden aan op het braak liggende land. Voltaire ontwikkelde zich steeds meer als een industrieel met investeringen in een leerlooierij, een tegeloven, een pottenbakkerij en fabrieken die zijden kousen, kant en keramiek produceerden.

Vol:chateau1
Vol:landgoed
Vol:bijeenkomst '72-'73

Afb.: het landgoed van Voltaire in Ferney in de 18e eeuw

In 1766 weigerde de Republiek Genève een door Frankrijk en de grote Zwitserse Kantons voorgestelde mediatie voor al haar interne conflicten. De Franse minister Choiseul zette toen zijn economische oorlog tegen de Republiek, aan het hof van Versailles bekend als de ‘watchmakers’ war’, voort tot 1769.
Gedurende het jaar 1770 gaf een verordening in Genève de ‘natifs’ twee keuzes: of een eed van loyaliteit afleggen en blijven in de stad of vertrekken. Daarnaast zette de stad oproerkraaiers er zonder pardon uit. Onder hen waren de horlogemakers Edouard Luya, Louis Philippe Pouzait, Pierre Rival en Guillaume Henri Valentin.
Choiseul had getracht om in Versoix een nieuwe horlogefabriek op te starten maar in december 1770 was hij definitief uit de gratie gevallen en de aanzienlijke aantallen horlogemakers die niet waren teruggekeerd naar Genève gingen hun heil zoeken bij Voltaire in Ferney.
Door deze ontwikkelingen was voor Voltaire de aanval geopend op de ‘Fabrique’ en de exodus van protestantse horlogemakers naar het katholieke Gex district werd door hem dan ook welkom ontvangen.
Ferney-Voltaire ontwikkelde zich snel van een paar huizen naar 20 erbij en uiteindelijk ongeveer 100. De ‘cabinotiers’ gingen aan de slag in een oude schuur waarin werkbanken waren geplaatst en de fabriek stond onder leiding van de horlogemakers Pierre Dufour en Louis Ceret.

De hoogtijdagen van de Ferney “royal” (deze titel heeft ze nooit officieel gekregen) horlogefabriek waren in de periode van 1770 tot 1778. Uit verschillende brieven blijkt dat tussen ’70 en ’76 het aantal werkenden gegroeid was van 40 naar 1.200.
De eerste horloges waren klaar in april 1770 en op de negende van deze maand schreef Voltaire aan Fr. de Caire dat “ze nog maar net bezig reeds voldoende horloges hadden om in een kleine kist naar Spanje te sturen. Dit is het begin van een zeer grote onderneming”. Er werden horloges gestuurd naar de Hertog en Hertogin van Choiseul, de beschermheren van Voltaire, en naar de Koning. In ’70, ’71 en ’73 werden er ook horloges aangeboden aan het hof van Versailles voor koninklijke huwelijken maar de meeste van deze zendingen werden niet betaald.

De horlogemakers werkten eveneens in vijf andere fabrieken, onder leiding van partnerschappen: Pierre Dufour en zijn zwager Louis Céret, Louis Servant en Antoine Boursault, Guillaume Henri Valentin en Antoine Dalleizette, Panrier en Mauzié, en Georges Auzière en zijn broer, voor horlogekasten. Hoewel geen van de horloges de signatuur van Voltaire droeg, hadden ze allemaal de naam Fernex, Ferney, Fernaix of Ferney Voltaire in Europa.

Vol:watch GA
Vol:watch GA1

Afb.: een horloge gemaakt door Georges Auziere (1713-1799) in de 80er jaren van de 18e eeuw; het had een Ferney Voltaire uurwerk gesigneerd Mestral

Voltaire bood de horlogemakers rentevrije leningen aan en voorzag ze van grondstoffen, met name goud. Op deze wijze functioneerde hij als ‘etablisseur’ volgens het Geneefse model en investeerde zijn grote fortuin in de onderneming. Belangrijk onderdeel van zijn strijd tegen de ‘Fabrique’ was dat hij met de Franse Post overeengekomen was dat de verzendingen van Ferney horloges gratis waren.

Een voorbeeld van de marketing inspanningen van Voltaire is de volgende brief van 20 december 1771 gericht aan de Graaf van Aranda, een Spaanse minister: “Should you wish to adorn the finger of a distinguished Spanish lady with a ring watch showing the seconds and repeating the quarters and half hours on a carillon, all decorated with diamonds, such a watch is only made in my village, and we are at your disposal. It is not vanity that makes me say this, since it was pure chance that brought me the only artist [waarschijnlijk horlogemaker Jean François Auzière de jongere] who makes these little marvels – marvels that are not likely to disappoint you”.

De beroemde horlogemaker Jean-Antoine Lepine heeft tot 1774 voor Voltaire gewerkt en daarna is hij naar Parijs gegaan om op de Place Dauphine zijn eigen winkel te openen. Het Lepine kaliber, rond 1775 ontwikkeld, werd in Ferney gebruikt.

Het grootste probleem voor de onderneming van Voltaire waren de verkopen. In Spanje en Turkije had Genève nog steeds een stevige positie. Hij benaderde Catherina II uit Rusland om hem te helpen de Chinese markt te veroveren en de Tsarina werd Voltaire’s beste klant.
Voltaire maakte maximaal gebruik van zijn netwerk en zo schreef hij de volgende circulaire naar de Franse ambassadeurs (5-6-’70):
“Sir, I have the honour of informing Your Excellency that Geneva’s burghers having unfortunately assassinated some of their fellow countrymen, several families of good watchmakers have taken refuge on a small estate I own in the Gex region, his Grace the Duke of Choiseul having placed them under the King’s protection. I have had the good fortune to enable them to practice their talents. These are Geneva’s best artists. They do work of all kinds and at a more moderate price than any other factory. They can very quickly do any enamel portrait for a watch case…”.

Voltaire prees zijn horloges aan als zijnde minstens zo goed als deze uit Londen, Parijs of Genève en bovendien kostten zijn horloges 1/3 van deze uit Parijs. Maar de klanten van Voltaire waren slechte betalers.
De catalogus bevatte een groot aantal types horloges dat te koop was: goud (18k vergeleken met 20k in Parijs), geëmailleerde horloges, edelstenen, uurwerken met een secondewijzer, cilinder echappementen, zilver (minder karaat dan de concurrentie) en decoraties met imitatie stenen en Marcasiet. De geëmailleerde stukken focusten op landschappen en portretten.
De kwaliteit van de uurwerken varieerden. Uit een anonieme brief uit 1773 bleek dat de werkplaatsen in Ferney ongeveer 4.000 horloges per jaar produceerden (ongeveer 400 horlogemakers). Genève’s ‘Fabrique’ daarentegen maakte met 5.000 horlogemakers 33.000 horloges per jaar.

In 1775 kreeg de horloge imperium in Ferney het lastig door moeizame onderhandelingen over het verkrijgen van grondstoffen en allerlei belastingzaken. In 1776 vond er een leegloop van horlogemakers plaats omdat de omstandigheden in Genève sterk verbeterd waren. Tegelijkertijd verloor Voltaire zijn interesse in de horlogehandel. In februari 1778 verhuisde hij met hoge verwachtingen naar Parijs maar in mei van dit jaar kwam hij te overlijden.
Na zijn overlijden zijn er nog wel pogingen geweest om Ferney weer in zijn oude glorie te herstellen. Historisch interessant is dat de wereldberoemde horlogemaker Abraham Louis Breguet in 1793 gevraagd werd om de fabriek weer uit het slop te trekken. Echt gelukt is dit echter nooit meer.

Vol:220px-Voltaire_statue,_Ferney
Vol:270px-Ferney-Voltaire_3790
Vol:chateau nuVol:kaart

Afb.: het huidige Ferney-Voltaire

Jaap Bakker

september 24th

18:50
Personen

De CEO van Rolex: Gian Riccardo Marini
by admin

GM:statieportret

Op 3 mei 2011 werd de Italiaan Gian Riccardo Marini benoemd tot wereldwijd CEO van Rolex. Het voormalige hoofd van Rolex Italië (vanaf 2000) verving daarbij het reeds lange tijd zittende hoofd Bruno Meier.

Rolex oprichter Hans Wilsdorf besloot in 1932 om zijn horloges in Italië te gaan distribueren via de Italiaanse dealer Franco Locatelli. In 1947 besloot Locatelli om samen met Ronchi, de eerste Rolex dealer in Milaan, en Renato Marini te starten met ROMALO.
De zonen van Renato Marini, Gian Riccardo en Giancarlo, raakten in de 70er jaren betrokken bij het bedrijf. Gian Riccardo werd al snel de commerciële directeur van de onderneming. In 1980 startte ROMALO met zijn eerste service centrum wat zich al snel ontwikkelde tot een belangrijk internationaal instituut voor het trainen van Rolex dealers. Pas eind 1993 werd ROMALO een volwaardig onderdeel van Rolex Italië SpA.

Gian Riccardo Marini is verantwoordelijk voor de belangrijke merkassociaties met zeilen en golfen en het hierbij creëren van limited editions. Als Marini het heeft over het unieke van een Rolex horloge omschrijft hij dit als: “object of passion and luxury, but also an important personal investment”. De hele marketing heeft ervoor gezorgd dat Rolex een van de meest solide luxemerken ter wereld is.

Nadat Marini voor zijn werk in aanraking was gekomen met zeilen bleek deze sport voor hem liefde op het eerste gezicht te zijn. In een interview in Yacht Online werd hem gevraagd of hij kon verklaren waarom luxemerken in het algemeen en horlogemerken in het bijzonder in al maar toenemende mate de zeilsport willen sponsoren.
Marini gaf het volgende antwoord:

“I can’t really say why any other company is interested in the sector. But what is certain is that we were at the forefront in that regard: Rolex was the first watch brand in the world to launch an advertising campaign built around the sea and that was in 1926. Our watches were also the first official timepieces for the America’s Cup. The power of teamwork, cutting-edge technologies, toughness, resistance, man as protagonist: they’re all the values our company recognised in sailing and that’s why we chose it as our preferred sponsorship sport. Now, of course, everyone has gotten in on the act with testimonials, etc. but maybe that’s just because there’s very little spirit of initiative when it comes to looking for new avenues of communication.”

De laatste grote deal die Marini heeft afgesloten is een 10-jarig sponsorcontract ter waarde van $ 350 miljoen om de wereldwijde partner en officiële tijdwaarnemer te zijn van de Formule 1. De deal is in ieder geval gesloten om te voorkomen dat concurrent Omega de leidende positie zou overnemen. Volgens een rapport van de Digital Luxury Group DLG) dat in april 2013 verscheen is het gat tussen Omega en Rolex de afgelopen jaren steeds kleiner geworden, van 8,4% in 2009 tot 2% in 2012.
Op onderstaande foto staat Marini met Bernie Ecclestone, de baas van de F1.

GM:Ecclestone

Naar aanleiding van het sponsorcontact met de F1 heeft Rolex een zeer interessante, strikt gelimiteerde Rolex Daytona uitgebracht. De volledige naam van het horloge is:

Rolex Daytona FORMULA 1 Limited Edition BREVET+ PVD DLC
GM:BrevetF1a

GM:Rolex-Formula-1-Official-363x390

Brevet is een Zwitsers bedrijf dat op hun website aangeeft het volgende te doen:

‘About BREVET +

BREVETPLUS specialises in customising and re-designing High End wristwatches at our customers request. BREVETPLUS is proud to be the first company to introduce ADLC ( AMPHOROUS DIAMOND LASER LIKE COATING ), DLC and PVD Coatings.

BREVETPLUS is an independent company providing customisation to original brands. We are not affiliated to any watch manufacturer and operate independently and in an unofficial capacity. BREVET + primarily focuses on achieving unique designs and concepts through its research and development. Our aim is to deliver an irreplaceable watch to our client.

Brevetplus are to watches what Zagato is to Cars.’

De belangrijkste gegevens over de Daytona BREVET+ zijn:
BLACK ROLEX DAYTONA Formula 1 Limited Edition

BREVET + Rolex FORMULA 1 DAYTONA STAINLESS STEEL & DLC

BREVET + Limited Edition – Customised Rolex Daytona Formula 1 Limited Edition
BREVETPLUS® BREVET PLUS®
ROLEX BREVET + OFFERS WORLD’S FIRST ADLC COATED ROLEX.
Launch Date: March 2013

THIS SPECIAL CUSTOMISED ROLEX IS AVAILABLE IN BOTH STAINLESS STEEL AND ALL BLACK DLC COATING.

BLACK AMPHOROUS Diamond Like Carbon matte coating
44 jewels movement
Sapphire crystal
Individual case back engraved (xx-13)
Water proof 100m/300ft
Comes with fitted box
2 years in house BREVET+ warranty for a mechanical failure.
LIMITED RUN of 13 Pieces ONLY

Price: 23.141 euro
This watch is also available in stainless steel at: £14750.

Watches are supplied with or without BREVETPLUS INSCRIPTION on the dials.

Jaap Bakker

augustus 5th

17:03
Modellen

Personen

James Cameron in de DEEPSEA CHALLENGE 2012
by admin

JC:Portrait-Rolex-Submariner

“I’ve always dreamed of diving to the deepest place in the oceans. For me it went from a boyhood fantasy to a real quest, like climbing Everest, as I learned more about deep-ocean exploration and became an explorer myself in real life. This quest was not driven by the need to set records, but by the same force that drives all science and exploration … curiosity.

So little is known about these deep places that I knew I would see things no human has ever seen. There is currently no submersible on Earth capable of diving to the ‘full ocean depth’ of 36,000 feet. The only way to make my dream a reality was to build a new vehicle unlike any in current existence. Our success during seven prior expeditions building and operating our own deep-ocean vehicles, cameras, and lighting systems gave me confidence that such a vehicle could be built, and not just with the vast resources of government programs, but also with a small entrepreneurial team.

It took more than seven years to design and build the vehicle, and it is still a work in progress. Every dive teaches us more, and we are continuing to improve the sub and its systems daily, as we move through our sea trials.” —James Cameron

JC:Rolex-DEEP-SEA-Special-1960:kaart

JC:Bathyscaph-Triest-Challenger-Deep

Op 23 januari 1960 daalden Jacques Piccard en Lt. Don Walsh, een duikboot commandant van de US Navy, met het vaartuig Trieste af in de Mariana Trog in de buurt van Guam. Uiteindelijk verbleven zij 20 minuten op een diepte van 36.000 feet onder de zeespiegel. Tijdens de afdaling hadden ze op 30.000 feet krakende geluiden gehoord en toen Piccard op de bodem van de Trog scheuren in de ramen van de Trieste zag besloot hij om weer terug te keren naar de woelige baren bij Guam.

Regisseur James Cameron is altijd al gefascineerd geweest door het leven op grote diepten in de wereldzeeën. Hij was reeds 71 keer met verschillende duikboten, voornamelijk Russische MIG boten, mee geweest toen hij rond 2002 het plan opvatte om af te gaan dalen in de Mariana Trog. Tegelijkertijd zijn nog 3 andere partijen die deze expeditie aan het voorbereiden zijn. Daaronder zijn een aantal bekende personen, de grondlegger van Google Eric Schmidt en Virgin topman Richard Branson.
In juni 2011 valt een grote eer ten deel aan Cameron: hij wordt door de National Geographic Society opgenomen in de groep van gast-onderzoekers. Samen met National Geographic en Rolex maakt Cameron het definitieve plan om de eerste bemande duik sinds 1960 te gaan maken en de eerste solo duik.

JC:DEEPSEA-Challenger-Submersible:fabricage

JC:Deepsea-challenger-submarine-mark-thiessen

JC:returns-mariana-trench_50423_600x450

Op 23 juni 2012 om 5.15 uur glijdt de Deepsea Challenger, de duikboot van Cameron, ongeveer 300 km ten zuidwesten van Guam in het water. Na 2.36 uur bereikt Cameron de bodem van de Trog. Hij blijft daar 3 uur lang om met de grijparm op zijn vaartuig materiaal en dieren te verzamelen en foto’s en 3D filmmateriaal te maken. Dit is het grote verschil met het avontuur in 1960 waarbij Piccard en Walsh slechts 20 minuten op deze diepte verbleven en geen verder onderzoek deden.

In 1960 had Rolex speciaal voor de duik van Piccard en Walsh de Deep Sea Special ontwikkeld. Dit horloge was aan de buitenkant van hun vaartuig, de Trieste, bevestigd en doorstond de blootstelling aan de enorme druk op een diepte van ruim 10 km zonder schrammetje.

DeSeSpzijkant

DeSeSponderkant

DeSeSpzijkant1

JC:DSS60:wp

In 2008 kwam Rolex met de opvolger van de welbekende Sea-Dweller op de markt, genaamd de Sea-Dweller Deepsea. Waar het vorige model reeds waterdicht was tot een diepte van 1.220 m, kon de Deepsea gaan tot 3.900 m.

JC:SD Deepsea:wp

JC:SD Deepsea:zijkant

JC:SD Deepsea:3;4

Voor de missie van James Cameron ging Rolex weer een stuk verder. Ze maakten de Deepsea Challenge 2012, wat een doorontwikkeling was van de Sea-Dweller Deepsea. Technische aspecten van het model uit 2008, zoals het Ring Lock System, de Triplock kroon en de kastbodem in titanium, werden overgenomen.

JC:overzicht 3 modellen

De Deepsea Challenge werd klaargemaakt om de waterdruk op een gigantische diepte van 12.000 km te kunnen weerstaan. Hiervoor was een drukkamer nodig waarin tot 1.500 bar getest moest kunnen worden. Rolex ontwikkelde in samenwerking met het Franse duikbedrijf COMEX (waar Rolex ook jarenlang Submariner’s en Sea-Dweller’s voor heeft gemaakt) een tank voor deze testen. Onder deze omstandigheden is er op het horlogeglas een druk van 17 ton, op de achterzijde 23 ton en op het middenstuk 40 ton.

De bestandheid tegen deze enorme druk wordt bereikt door een nog grotere kast en sterker saffier glas. De diameter van de Deepsea Challenge bedraagt 51,4 mm en met een hoogte van 28,5 mm is hij 10,8 mm hoger dan de ook niet slank te noemen Sea-Dweller Deepsea. Het saffier glas heeft een dikte van 14,3 mm (het seriemodel 5,5 mm).
Als men de Deep Sea Special uit 1960 vergelijkt met de Deepsea Challenge uit 2012 blijkt hoeveel winst er door Rolex geboekt is op het gebied van horlogebouw en met name het materialen gebruik. De versie uit 2012 is 7,5 mm minder dik dan het horloge uit 1960.
Aangezien de Deepsea Challenge bevestigd werd aan de robotarm aan de buitenkant van het vaartuig was een heliumventiel strikte noodzaak.

Mede door het filmpje op YouTube dat het ontwerpen en bouwen van de Deepsea Challenge 2012 laat zien werd er onder verzamelaars druk gespeculeerd of Rolex met een (gelimiteerde) oplage op de markt zou komen. Helaas is dit nooit gebeurd.

JC:DC:tekst1
JC:DC:tekst2
JC:DC:tekst3

JC:DC:tekst4

JC:DC:wp
JC:DC:wp donker1
JC:DC:doorsnee
JC:DC:wp1
JC:DC:zijkant
JC:DC:adv

Jaap Bakker

juli 31st

16:49
Modellen

Personen

Wat Rolex voor mij betekent
by admin

Rolex is zonder twijfel het merk dat het meeste invloed heeft gehad in de horlogewereld. Vraag een willekeurige persoon op straat om een horlogemerk uit het hogere segment op te noemen en 9 van de 10 zal Rolex noemen. Met een verbazingwekkende geschatte omzet van 3 miljard per jaar werd Rolex niet voor niets een plekje toebedeeld in de lijst van 100 meest waardevolle wereldwijde merken. Ik zal toelichten waarom Rolex dit in mijn ogen absoluut verdient heeft.

Rolex heeft door de jaren heen een zeer eigenzinnig pad bewandeld. Vanaf het begin tot vandaag de dag maken ze louter duurzame horloges van hoge kwaliteit met een eeuwigheidswaarde. De filosofie van Rolex was dan ook dat ze betrouwbare, degelijke horloges produceerde die lang mee konden, zodoende lieten ze vaak gecompliceerde ‘nutteloze’ functies buiten beschouwing. (Rolex zou bijvoorbeeld nooit een Tourbilon maken). Het zijn altijd erg gebruiksvriendelijke horloges geweest.

Naast de functionaliteit zijn uiteraard ook ‘de looks’ van groot belang geweest. De modellen zijn herkenbaar en erg goed uitgebalanceerd. Ze wijken bovendien niet snel af van hun modellen, onder het mom van ‘never change a winning formule’ worden slechts kleine veranderingen aangebracht in de lijnen. Een goed voorbeeld is als je een Submariner van 1954 bekijkt en een van vandaag de dag; zodoende mag je ook zeer zeker concluderen dat het tijdloze horloges zijn en niet aan mode onderhevig. Als Rolex dan ook een nieuwe lijn introduceert staat de horloge minnende wereld op z’n kop (onlangs bij de Sky-Dweller).

De praktische kant en het uiterlijk zijn reeds besproken en verklaren een groot deel van het succes, echter wel in combinatie met nog een factor: de Marketing. Uit een ondernemend perspectief kan je niets anders dan respect hebben voor Rolex. Een goed product hebben is één ding, maar dan moet je het ook nog goed op de markt weten te brengen en dat heeft Rolex ijzersterk gedaan. Bij de introductie van de waterdichte Oyster case zwom iemand het kanaal van Engeland naar Frankrijk over met uiteraard een Rolex om zijn pols, dit is slechts één van de vele publiciteitsstunts van Rolex die bij belangrijke gebeurtenis altijd haantje de voorste was; zoals bij bijvoorbeeld de beklimming van de Mount Everest (alleen bij de maanlanding was Omega ze voor, ik heb nog altijd het idee dat Rolex dat tot op de dag van vandaag maar moeilijk kan slikken.) Rolex creëerde de illusie dat als je echt iets betekende dat je dan een Rolex om je pols moet hebben, het is dan ook uitgegroeid tot een waar statussymbool. Onderstaande afbeelding illustreert goed hoe Rolex dat aanpakte met teksten als ‘If you were flying the Concorde tomorrow you’d wear a Rolex’. Het lijstje bekende mensen die een Rolex dragen is enorm en indrukwekkende met namen als Paul Newman, Eric Clapton, Pele en uiteraard niet te vergeten James Bond (in veel films).

Artikel AVW:07-'13

Niets meer dan lof voor Rolex. Na dit verhaal begrijpt u ongetwijfeld dat ik blij ben om dagelijks met Rolex te werken bij Amsterdam Vintage Watches. Hier werken wij dag in dag uit met de mooiste modellen uit de geschiedenis van Rolex, want nee wij verkopen geen nieuwe Rolex horloges, maar vintage modellen. Met zo’n rijke geschiedenis als die van Rolex is het prachtig om iets concreets daar uit in je handen te houden of om je pols te dragen, want ik verkies zondermeer de vintage Rolex over de moderne. De markt van vintage Rolex verzamelaars is enorm (eerder genoemde Eric Clapton is een bekende verzamelaar die onder andere in bezit was van de Rolex ‘albino’ Daytona uit ’71 die voor meer dan $ 500.000 werd geveild) en er worden ook enorme bedragen voor betaald. Voor een Rolex Ref. 4113 uit 1942 werd op Christies meer dan een miljoen dollar gerealiseerd. Nu het dan toch over geld gaat is er nog een voordeel van Rolex dat aan bod moet komen. Vintage Rolex horloges, mits helemaal origineel en in voldoende staat, zijn zeer waardevast en niet zelden stijgen ze zelfs in waarde. Nog een goeie reden om langs te komen bij Amterdam Vintage Watches aan de Singel in Amsterdam en er zelf een aan te schaffen.

Ik buig mijn linkerarm en kijk op mijn pols, mijn Rolex ‘Pepsi’ GMT uit 1969 lacht naar me, en ik lach terug.

Jasper Lijfering
Amsterdam Vintage Watches (www.amsterdamvintagewatches.com)

juli 26th

13:10
Modellen

Personen

Rolex en Wimbledon: innig verbonden sinds 1978
by admin

RoWim:logo

RoWim:toegangshek
RoWim:aardbeien
RoWim:bekers
RoWim:centre court
RoWim:Rolex klok

RoWim:McEnroe-Borg-Gerulatus

Afb.: John McEnroe met zijn stalen Rolex Datejust, geflankeerd door Bjorn Borg en Vitas Gerulaitis. Deze twee heren worden er ook ernstig van verdacht een Rolex gedragen te hebben.

Tegenwoordig sponsort Rolex vele takken van sport maar tennis lijkt toch het speerpunt te zijn. Rolex werkt reeds sinds 1978 samen met het tennistoernooi van Wimbledon en het is daarmee een van de langst bestaande sponsorschappen binnen de sport. Daarnaast zijn een aantal tennisspelers Ambassadeur voor Rolex (Roger Federer, Jo-Marie Tsonga, Iva Ivanovich, Caroline Woczniacki). Aan het eind van dit artikel een overzicht van de verschillende Rolex horloges van Roger Federer.

De geschiedenis van Wimbledon

Wimbledon, The Wimbledon Championships of The Championships is het oudste, en vele zeggen het meest prestieuze, tennistoernooi ter wereld dat vanaf 1877 gespeeld wordt op de All England Club in Wimbledon, Londen. Van de vier Grand Slam toernooien die jaarlijks gespeeld worden is Wimbledon de enige waar nog steeds op gras gespeeld wordt, vandaar dat het spel daar van origine ‘lawn tennis’ genoemd wordt.
De tradities op Wimbledon behelzen onder andere een strikte ‘dress code’ voor de spelers, het eten van aardbeien met slagroom door de bezoekers en Koninklijk mecenaat.

De All England Lawn Tennis and Croquet Club is een in 1868 opgerichte privé club die eerst bekendstond onder de naam The All England Croquet Club, gevestigd op Worple Road, Wimbledon.
In 1876 werd ‘lawn tennis’, ongeveer een jaar eerder bedacht door Major Walter Clopton Wingfield en toen nog ‘Sphairistike’ genoemd, toegevoegd aan de activiteiten van de club.
‘Lawn tennis’ werd in 1877 toegevoegd aan de naam van de club en er werden nieuwe regels opgesteld (ter vervanging van de code opgesteld door de Marylebone Cricket Club) voor het eerste Lawn Tennis Championship. De huidige regels zijn in grote lijnen gelijk gebleven, veranderd zijn bijvoorbeeld de hoogte van het net en de afstand van de servicelijn naar het net.

RoWim:S.Gore

Afb.: Spencer Gore, de winnaar van het eerste Wimbledon Championship in 1877

Op 9 juli 1877 ging het eerste Wimbledon Championship van start. Er werd alleen een heren single toernooi gespeeld waarvoor 22 deelnemers zich hadden ingeschreven. Op de dag van de finale waren er ongeveer 200 toeschouwers die 1 shilling hadden betaald om er bij te zijn.
De finale werd gewonnen door Spencer Gore.
In 1882 lag de nadruk van de activiteiten op de club vrijwel volledig op het ‘lawn tennis’ en werd de naam ‘Croquet’ verwijderd uit de aanhef. Echter, om sentimentele redenen, werd in 1899 de oude naam weer in ere hersteld.

RoWim:damesschema

Afb.: Het Ladies Championship in 1884. De eerste prijs was gewonnen door Maud Watson die hiervoor een zilveren bloemenmand ontving ter waarde van 20 guineas

Vanaf 1884 werden de dames singles en de heren dubbel toegevoegd aan het toernooi. Dames dubbel en gemengd dubbel werd gespeeld vanaf 1913.
Tot 1922 gold de regel dat de regerend kampioen alleen de finale hoefde te spelen tegen degene die in het toernooi tot daar geraakt was.
Interessant is ook dat tot 1968 alleen hooggeplaatste amateurspelers deelnamen aan het toernooi. Televisieverslagen van The Championship waren voor het eerst in 1937 te zien.

RoWim:AA president gold

Afb.: Arthur Ashe met een gouden Rolex President

“I only wear Rolex”-Arthur Ashe

Arthur Robert Ashe Jr. (10 juli 1943-6 februari 1993) was een Afro-Amerikaanse tennisspeler die een tijd lang nummer 1 stond op de wereldranglijst. Hij was de eerste gekleurde speler die geselecteerd werd voor het Amerikaanse Davis Cup team en de enige gekleurde speler ooit die de heren singles titel heeft veroverd in de US Open, de Australian Open en Wimbledon. Hij stopte in 1980 met spelen.
In het begin van de jaren 80 raakte Ashe besmet het HIV virus door een bloedtransfusie tijdens een bypass operatie aan zijn hart. In april 1992 bracht Ashe zijn ziekte in de publiciteit en begon hij anderen voor te lichten over HIV en AIDS. Hij startte met de Arthur Ashe Foundation met als doel de bestrijding van AIDS en met het Arthur Ashe Institute for Urban Health.
Arthur Ashe overleed op 6 februari 1993 aan de gevolgen van een AIDS gerelateerde longontsteking. Ashe ontving op 20 juni 1993 posthum de Presidential Medal of Freedom uit handen van President Bill Clinton.

RoWim:AA zw foto

Afb.: Arthur Ashe met zijn gouden Rolex President

RoWim:JN adv day-date '75

Afb.: Advertentie van Tiffany & Co met John Newcombe voor de 18 krt gouden Rolex Day-Date

John David Newcombe (23 mei 1944 in Sydney) is een Australische oud-nummer 1 van de wereld die 7 Grand Slam singles titels heeft gewonnen.
Newcombe was een geboren atleet en als jongen beoefende hij meerdere sporten maar uiteindelijk legde hij zich helemaal toe op het tennis. In 1961, 1962 en 1963 was hij de Australische jeugdkampioen en in 1964 maakte hij deel uit van het winnende Australische Davis Cup team. Zijn eerste Grand Slam titel won Newcombe in 1965 toen hij samen met de Australiër Tony Roche de heren dubbel titel pakte op de Australian Championships. In hetzelfde jaar wonnen ze ook de heren dubbel titel op Wimbledon. Uiteindelijk won het duo 12 Grand Slam titels, een record dat pas in 2013 verbroken werd door Bob en Mike Bryan.
Het sterke wapen van Newcombe was zijn krachtige service en volley en hij sloeg ook dikwijls met zijn tweede service een ace. In 1967 was hij nummer 1 op de wereldranglijst van de amateurs en bij de professionals stond hij in 1970 en 1971 gedeeld eerste. In de singles heeft hij 2 keer de Australian Open, 3 keer Wimbledon en 2 keer de US Open gewonnen.
In de in 1979 verschenen autobiografie van Jack Kramer, zelf een goede tennisser en tennis promoter, staat Newcombe in de lijst van 21 van de beste spelers aller tijden.

RoWim:JN adv(1)

RoWim:JN adv(kleur)

Afb.: twee advertenties met John Newcombe voor de 18 krt gouden Rolex Day-Date

Ter afsluiting nog een fraai overzicht van de verschillende Rolex horloges die Ambassadeur Roger Federer draagt.

RoWim:RF Daytona 'PN' interview
RoWim:RF Daytona 'PN' 6263
RoWim:RF Daytona wit goud
RoWim:RF everose gold
RoWim:RF Milgauss-GV
RoWim:RF Yachtmaster II
RoWim:RF daytona platina

Jaap Bakker

juni 28th

17:11
Modellen

Personen

Magnum, P.I.: ex-Navy Seal met een Rolex en een Ferrari
by admin

Thomas Sullivan Magnum IV (een rol van acteur Tom Selleck) was de hoofdpersoon in de populaire serie Magnum, P.I. in de tachtiger jaren.
Hij werd geboren tussen 1944 en 1947, meest waarschijnlijk op 8 augustus 1944. Zijn ouders waren Katherine en Thomas Sullivan Magnum III en zowel zijn vader als zijn grootvader waren officier bij de Marine. Hij werd geboren in Detroit maar grootgebracht in de omgeving van Tidewater, Virginia.

Magnumtomselleck:308

Magnum was ruim tien jaar in dienst van de US Navy waarbij hij zowel bij de Navy Seals als bij Naval Intelligence diende. Hij had gevochten in de oorlog in Vietnam en was ook krijgsgevangene geweest. In 1979 verliet hij gedesillusioneerd de Navy maar in de laatste aflevering van Magnum, P.I. had hij besloten weer in actieve dienst bij de Navy te treden als Commander (O-5). Het is mogelijk dat hij gediend heeft in de Golfoorlog en eind negentiger jaren, na 30 jaar dienst, met pensioen is gegaan in de rang van Captain (O-6).

Na zijn vertrek uit de Navy belandde Magnum op Hawaii waar hij rondhing als privé detective met praktisch geen cent op zak en grote onzekerheid over het krijgen van betaalde klussen. Dat hij desondanks een comfortabel bestaan kon leiden had hij te danken aan de bekende auteur Robin Masters die hem had aangeboden dat hij kon wonen in het gastverblijf van zijn landgoed ‘Robin’s Nest’. Bovendien mocht Magnum onbeperkt gebruik maken van zijn Ferrari 308 GTS, zolang hij maar kon zorgen voor de veiligheid op het landgoed.

magnumpi:robin 1

Favoriete kleding van Magnum was een khaki korte broek of een spijkerbroek (Navy-issue zwembroek of Levis), een Aloha shirt en Sperry bootschoenen of Puma Easy Rider sneakers, gewoonlijk zonder sokken. Vaak droeg hij door de tijd getekende baseball caps van zijn favoriete team, de Detroit Tigers.
Magnum leidde het leven waar iedere man van droomt: een Rolex om de pols, de beschikking over een Ferrari, werken wanneer je er zin in hebt, een ijkast met een onuitputtelijke hoeveelheid bier, mooie vrouwen en avonturen met vrienden zoals hij die wilde hebben.
Gedurende het eerste seizoen van de serie werd duidelijk dat Magnum fan was van de bands Styx, Jefferson Starship en Blondie. Maar hij gaf schoorvoetend toe ook opnames te hebben van Bach en Beethoven, dit vooral om indruk te maken op zijn maat Higgins.

Tom-Selleck-as-Magnum-PI-Rolex-GMT-Master

mpi:308:tekst

Magnum’s favoriete drank was Old Düsseldorf bier in een flesje met lange nek maar hij had er ook geen problemen mee om een fles wijn uit Robin Masters’s wijnkelder achterover te drukken; dit alleen als hij er van overtuigd was dat Higgins niet in de buurt was.
Hij werd gekenmerkt door een verzameling ‘personal stuff’, souvenirs die hij in de loop der jaren verzameld had zoals honkbal knuppels en petten, een gorilla masker en een rubberen kip. Hij bezat ook een VHS tape van ‘Stalag 17′, zijn favoriete film.
Zijn persoonlijke wapen, dat hij met enige tegenzin droeg, was een Colt Government Model .45 ACP handwapen, Colt’s commerciële versie van de standaard ‘military issue’ M1911A1 (Tom Selleck gebruikte in de serie geen .45 omdat dit wapen niet betrouwbaar was voor het gebruik van losse flodders. In plaats hiervan werd een 9 mm Parabellum met losse flodders gebruikt, een wapen dat erg lijkt op de .45).
In het gastverblijf van Robin’s Nest hing een echte Gauguin aan de muur en onderhandelde vaak met Higgins over het gebruik van dure camera’s en de tennisbanen op het landgoed. Als klap op de vuurpijl mocht Magnum ongelimiteerd gebruik maken van de Ferrari 308 GTS van Robin Masters.

mpi:308:boven

magnumpi:308:camera

magnumpi:308:wallet

Afb.: de door Magnum gebruikte camera in de Ferrari en zijn volledige portefeuille

Er waren in de serie drie verschillende types van de Ferrari gebruikt:
– Seizoen 1: 308 GTS
– Seizoen 2-6: 308 GTSi
– Seizoen 7-8: 308 GTSi QV

Hieronder een overzicht van de technische specificaties van de verschillende types 308:

1978 308 GTS
Year(s) Horsepower
1977-1980 240 HP
Weight Torque
3,160 lbs. 181 lbs. @ 5000 RPM
Top Speed 0-60
151 MPH 7.0 seconds

1980 308 GTSi
Year(s) Horsepower
1980-1982 205 HP
Weight Torque
3,225 lbs. 181 lbs. @ 5000 RPM
Top Speed 0-60
146 MPH 7.3 seconds

1984 308 GTSi QV
Year(s) Horsepower
1982-1985 230 HP
Weight Torque
3,230 lbs. 188 lbs. @ 5000 RPM
Top Speed 0-60
155 MPH 6.1 seconds

Zijn meest waardevolle bezit was de Rolex ‘Pepsi’ GMT-Master van zijn overleden vader. Magnum’s vader was een piloot voor de Navy die in de oorlog in Korea was omgekomen toen Magnum nog maar vijf jaar oud was.

mpi:gmt pepsi

mpi:gmt:levis

Met dank aan Egbert Bakker

Jaap Bakker

mei 31st

13:51
Ferrari

Modellen

Personen

Niki Lauda: bevlogen coureur
by admin

NL:pasfoto

Andreas Nikolaus ‘Niki’ Lauda werd op 22 februari 1949 geboren als zoon van een rijke familie in Wenen. De sociale status van de familie bleek voor Niki voor- en nadelen te hebben. Hij had grote moeite zich aan te passen aan het strakke keurslijf van de familie maar toen hij zich serieus op de racerij stortte kwam met name het familiekapitaal goed van pas. Als 12 jarige was hij al bezig met het inparkeren van de auto’s van visite en via de Formule Vee en de Formule 3 kwam Niki in 1971 terecht in de Formule 2. Dit alles tegen de zin van zijn vader in die wilde dat Niki zich verre hield van de racerij.

Niki-Lauda:F1debuut

Met heel veel geld van de familie kon hij in de seizoenen ’71 en ’72 een stoeltje bemachtigen bij het team van March (F1/F2 combinatie) samen met Ronnie Peterson. Later kocht hij een plek bij het BRM team van Louis Stanley en toen ging het plotseling hard met de carrière van Niki. Eerst begon Stanley hem te betalen voor het besturen van zijn auto en vervolgens ging de telefoon met aan de andere kant van de lijn Luca di Montezemolo van Ferrari; deze had ingezien wat voor een groot talent Niki was.

In 1974, zijn eerste jaar met het team van Ferrari, behaalde hij zijn eerste van 26 F1 overwinningen en streed hij samen met teamgenoot Clay Regazzoni om het kampioenschap.

Niki-Lauda-1976:F1

De Ferrari 312 T (Transversal) was met afstand superieur over de auto’s van de competitie en Niki won 5 races in 1975. Hij werd met ruime afstand op nummer twee wereldkampioen en sprak zelf over ’75 als ‘the unbelievable year’.

Waarschijnlijk wordt Niki het best herinnerd door het kampioenschap dat hij niet won.

james-hunt-niki-lauda-rush-01

NL:ongeval1

Ten tijde van de Grand Prix van Duitsland in 1976 op de Nurburgring had Niki een significante leiding in het wereldkampioenschap ondanks het feit dat hij een paar ribben had gebroken bij het maaien met een tractor van zijn landgoed in Salzburg. F1 playboy James Hunt, winnaar van de Britse GP dat jaar, lag met zijn McLaren meer dan 20 punten achter op Niki.
Na een vroege pitstop om de regenbanden te wisselen voor slicks vloog Niki’s Ferrari, ter hoogte van Bergwerk, om onverklaarbare redenen plotseling naar rechts waarbij hij de vangrails raakte. De auto stuiterde terug de baan op, kon niet meer ontweken worden door Brett Lunger en vloog in brand.

NL:ongeval

Een aantal coureurs waaronder Brett Lunger, Guy Edwards en een onverschrokken Arturo Merzario wisten Niki te bevrijden uit het brandende wrak. Hoewel hij nog in staat was te staan na zijn ongeluk werd al snel duidelijk hoe ernstig de verwondingen waren. Hete, toxische gassen hadden zijn longen beschadigd en waren in zijn bloed terechtgekomen. Zijn helm was gedeeltelijk losgekomen waardoor hij ernstige verbrandingen aan zijn hoofd had en hij belandde al snel in een coma. Wekenlang werd er gevreesd voor zijn leven.

Niki-Lauda-Coma

Het ongelooflijke gebeurde, zes weken na zijn ongeluk zat Niki al weer in de cockpit van zijn Ferrari. Later gaf hij toe dat hij toen wel praktisch verlamd was door de angst.
In de 6 weken waren er twee GP’s geweest en Hunt was dichterbij gekomen, met een tweede overwinning op Zandvoort. Niki keerde terug bij de GP op Monza en behaalde daar een knappe 4e plaats (3 punten). Vervolgens won Hunt de twee volgende GP’s in Noord-Amerika. In Canada had Niki moeten opgeven vanwege problemen met de wielophanging en op Watkins Glen was hij derde geworden.
Voor de laatste race op het circuit van Fuji stond Hunt nog maar 3 punten achter op Niki. De race ging van start met zware regen en na twee ronden gaf Niki het op omdat hij zei dat het gekkenwerk was met dit weer te racen. Waarschijnlijk had hij wel gelijk maar de kans is groot dat zijn eerdere ongeluk ook van invloed was op deze beslissing. In de race werden de omstandigheden al snel beter en, ondanks een late pitstop, finishte Hunt als derde waardoor hij met 1 punt voorsprong op Niki wereldkampioen werd.

In 1977 werd Niki voor de tweede maal wereldkampioen met Ferrari (dit met slechts 3 overwinningen) maar bij de Grand Prix van Canada zegde hij plotseling zijn samenwerking met Ferrari op. Hij reed in ’78/’79 voor Brabham en kondigde toen het einde van zijn carrière in de F1 aan.
Echter in 1982 keerde hij terug, naar eigen zeggen om financiële redenen (in de tussenliggende jaren was hij begonnen met vliegtuigmaatschappij Lauda Air en dat had hem veel geld gekost). Hij sloot een contract (voor veel geld maar wel een overeenkomst voor slechts 4 races) met Ron Dennis van McLaren. Zijn teamgenoot was John Watson.
In 1984 werd Niki voor de derde keer wereldkampioen, dit keer met de McLaren TAG Turbo, met een 1/2 punt (de GP van Monaco was voortijdig gestaakt waardoor de punten gehalveerd waren) voorsprong op zijn toenmalige teamgenoot Alain Prost.

Een kort overzicht van Niki’s staat van dienst in de F1:
– Races: 171
– Overwinningen: 26
– Pole posities: 24
– Podiums: 54
– Snelste racerondes: 25
– Aantal ronden aan kop: 1620
– Wereldkampioen: 1975 en 1977 (Ferrari), 1984 (McLaren)

‘This year (1974) I wasn’t ready to become world champion. If I have a good season next year, I shall know the reason for it all: to make me tough and ready for great things’
Lauda

‘What struck me was how “clever” his best performances were. He often kept himself back, in practice, and awaited the right moment, and then really went flat out. He always thought more deeply than the others, and he also gave himself endless trouble preparing the race’
Fritz Indra, Ferrari monteur

‘My PR value alone is worth that much. You’ll be paying only one dollar for my driving ability, all the rest is for my personality’
Lauda, gedurende de onderhandelingen met McLaren en Marlboro voor een terugkeer in de F1

Niki Lauda is altijd een trouwe drager van Rolex horloges geweest.

Niki-Lauda:Big Red Panda Daytona

Afb.: Niki met zijn Rolex Daytona ‘Big Red Panda’

Niki-Lauda-Rolex-GMT

Afb.: Niki met zijn ‘Pepsi’ Rolex GMT-Master

Jaap Bakker

mei 30th

12:01
Ferrari

Modellen

Personen

Eric Clapton: King of Rolex
by admin

2

Eric-Clapton-BB-King-Riding-With-the-King-Rolex

Afb.: Eric Clapton met zijn Submariner en B.B. King op de achterbank met zijn onafscheidelijke geel gouden Rolex President (niet zichtbaar)

Eric Patrick Clapton werd geboren op 30 maart 1945 in Ripley, Surrey in de UK. Zijn moeder, Patricia Molly Clapton, was slechts 16 jaar oud toe Eric geboren werd en zijn vader, Edward Walter Fryer, was een 24 jarige Canadese soldaat gestationeerd in de UK voor WOII die na de oorlog terugkeerde naar Canada. Als alleenstaande tienermoeder was Patricia niet opgewassen tegen het moederschap en haar moeder en stiefvader, Rose en Jack Clapp, namen deze taak op zich. Eric’s achternaam komt van zijn grootvader van moeders kant, Reginald Cecil Clapton.

Eric groeide op in een zeer muzikaal huishouden. Zijn grootmoeder was een begaafd pianiste en ook zijn vader bleek ook een goede pianist te zijn.
Nadat Eric de waarheid had gehoord over zijn grootouders en zijn moeder, hij dacht dat ze respectievelijk zijn ouders en zus waren, veranderde hij van een goede scholier en geliefde jongen in een terughoudend iemand die alle motivatie voor school had verloren. Echter op zijn 13e bleek hij een grote aanleg voor kunst te hebben en hij ging naar de kunstafdeling van de Holyfield Road School.

In die tijd, 1958, had rock en roll een explosie veroorzaakt binnen de Engelse muziek scene. Voor zijn 13e verjaardag vroeg Eric een gitaar en hij kreeg een goedkope Hoyer van Duitse makelij. Maar hij vond de gitaar met stalen snaren moeilijk en pijnvol om te bespelen en hij keek er niet meer naar om.
Pas op zijn 16e, na toelating op het Kingston College of Art, ging hij serieus aan de slag met de gitaar. Voorbeelden voor Eric waren blues gitaarspelers als Robert Johnson, Muddy Waters en Alexis Korner. De laatste inspireerde Eric om een elektrische gitaar te kopen wat toen nog een relatieve zeldzaamheid was in de UK.

Het was ook bij Kingston dat hij iets ontdekte dat gedurende zijn leven een bijna even grote impact zou hebben als de gitaar: drank.
Na de eerste keer dat hij, 16 jaar oud, dronken was geworden werd hij alleen in de bossen wakker, bedekt met kots en zonder geld. Eric herinnert zich ‘I couldn’t wait to do it all again’. Het duurde dan ook niet lang voordat hij van de school verwijderd werd.
Vanaf 1963 begon Eric rond te hangen in bars in de West End van Londen waar hij gedurende korte tijd bij de bandjes The Roosters en Casey Jones and The Engineers speelde. Om rond te kunnen komen werkte Eric in de bouw.
In oktober 1963 werd Eric uitgenodigd om te komen spelen bij The Yardbirds waarmee hij zijn eerste commerciële hits, ‘Good Morning Little Schoolgirl’ en ‘For Your Love’ scoorde. In 1965 verliet hij de band en de gitaristen die hem vervingen waren Jimmy Page en Jeff Beck. Zij zouden later gerekend worden tot de beste rock gitaristen in de geschiedenis.

Later in 1965 sloot Eric zich aan bij de blues band John Mayall & the Bluesbrakers die een jaar later het album ‘The Bluesbrakers with Eric Clapton’ opnamen. Deze plaat vestigde Eric’s reputatie als een van de beste gitaristen van dat moment. Met liedjes als ‘What’d I Say’ en ‘Ramblin’ on My Mind’ veroverde Eric de zeer flatteuze bijnaam ‘God’, dit naar aanleiding van graffiti in de Londense metro waar ‘Clapton is God’ stond.

Ondanks het succes van de plaat verliet Eric al vrij snel de Bluesbrakers en een paar maanden later vormde hij samen met bassist Jack Bruce en drummer Ginger Braker het rock trio Cream.
Ze speelden nummers als ‘Crossroads’ en ‘White Room’ en na het maken van drie succesvolle albums -Fresh Cream (1966), Disraeli Gears (1967) en Wheels of Fire (1968)- plus de uitgebreide tour in de USA had Cream een internationale superster status verworven. Echter na twee laatste concerten in Londen’s Royal Albert Hall viel Cream uit elkaar door botsende ego’s.

Eric-Calpton-Rolex-Ad:Ripley,Surrey

Het voert hier te ver om de rest van de muzikale geschiedenis van Clapton helemaal uit de doeken te doen.
De periode van 1970 tot 1987 had een volledig dubbel karakter. Clapton had enorme muzikale successen (zo schreef hij het nummer ‘Layla’ om zijn desperate affectie voor Pattie Boyd, de echtgenote van Beatle George Harrison, te uiten) maar zijn persoonlijke leven was een puinhoop. Begin 70er jaren was hij drie jaar lang verslaafd aan cocaïne en vanaf 1979 was er sprake van ernstig alcoholmisbruik. De ene scheiding volgde na de ander, Clapton ging vreemd en had twee buitenechtelijke kinderen.
In 1987 stopte Eric, met de hulp van de twaalf stappen van de AA, met drinken en sindsdien is hij nuchter gebleven. Zelfs in 1991 toen hij te maken kreeg met een grote persoonlijke tragedie. Zijn zoon Conor kwam te overlijden na een val uit het raam van zijn moeder’s huis. Naar aanleiding hiervan schreef Clapton het nummer ‘Tears in Heaven’.
In 2002 trouwde hij met Melia McEnery en zij hebben drie dochters, Julie Rose, Ella Mae en Sophie. Voor het eerst in zijn leven nuchter geniet Eric van het stabiele gezinsleven.
In 1998 richtte hij het Crossroads Centre, een alcohol en drugs rehabilitatiecentrum, op en in 2007 verscheen de autobiografie van Clapton.

Eric-Clapton-Paul-Newman-Daytona

Afb.: Eric Clapton met zijn Rolex Daytona Paul Newman met een ‘fatstrap’ zoals Newman die ook droeg

Eric Clapton is een verzamelaar van vintage Rolex horloges en hij is eveneens Rolex ambassadeur.
Recentelijk zijn twee zeer zeldzame modellen uit zijn collectie geveild waarvan de opbrengst gegaan is naar het Crossroads Centre.

Eric-Calpton-Albino-Daytona

Deze stainless steel Rolex Daytona werd een aantal jaren geleden geveild voor $ 505,000 wat een wereldwijd veilingrecord was. Wat het horloge zo bijzonder maakt is de ‘Albino’ wijzerplaat die zeer zeldzaam is.

Eric-Clapton-Yacht-Master-Rolex

De Yachtmaster Daytona was een prototype van Rolex en is nooit te koop geweest voor het publiek. Het prototype had de ref 6239/6242 en er zijn maar drie exemplaren van dit model bekend. De eerste was deze van Clapton, de tweede is in het bezit van John Goldberger en het laatste exemplaar bevindt zich in de privé collectie van Rolex (deze heeft een speciale omlijsting met ref 6542).

Eric-Clapton-Rolex-Yacht-Master-Prototype

Clapton’s Yachtmaster is in 2003 geveild bij Christie’s voor $ 125,000.

Andere horloges uit de collectie zijn ondermeer de volgende:
-Ref 6062: in 18 krt goud met diamanten op de wijzerplaat, beschouwd als de beste Rolex ooit

1_Rolex6062UhrLot183:EC

– Ref 6036: goud met verscheidene edelstenen en een romantische patina finish

EC:ref6036

– Ref 6239: goud, wit en antraciet met bijpassende tachymeter ring

EC:ref6239

– Ref 6236: de sport variant van de Compax serie uit het begin van de jaren 60

EC:ref6236

– Ref 3525

EC:ref3525

– Ref 6263: Oyster chronograaf

EC:ref6263

Jaap Bakker

mei 17th

12:56
Modellen

Personen